« در خواندن نمازها و نماز ميانى ( نماز ظهر يا عصر ) محافظت و مراقبت كنيد و با خضوع و خشوع براى عبادت خدا بايستيد . » 90
و همين طور اجمال فرمان به دادن زكات مىدهد و چيزى از احكام و حدّ نصاب و اندازههاى آن را بيان نمىكند ، و فقط موارد مصرف آن را يادآور مىشود و مىفرمايد :
إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
« همانا صدقات براى ( چند طايفه است : ) فقراء و نيازمندان و كارگران بر آنها و كسانى كه به طرف اسلام جذب شوند و براى آزاد كردن بندگان و براى قرض داران مفلس و هر كارى در راه خدا باشد و ابن سبيل ( مسافرى كه در راه مانده است ) ، اين فريضه و واجبى از سوى خداست و خدا دانا و حكيم است . » 91
حجّ نيز از عبادتهايى است كه تمام احكامش مفصلا در قرآن نيامده است ، بلكه برخى از احكامش - كه البته اندك هم نيست - ذكر شده است و بقيّه را پيامبر اكرم ( ص ) بيان كرده و فرموده است :
خذوا عنّى مناسككم .
« مناسك حجّ را از من بياموزيد . » قرآن كريم اركان حجّ و ماههاى آن و موقف و قربانى آن را ياد آور شده و پيامبر ( ص ) واجبات آن را به تفصيل - و بيشتر به طور عملى - بيان فرموده است .
يكى ديگر از عبادتها روزه است كه قرآن اجمالا آن را از مردم خواسته است ، و به وقت آن و كسانى كه با عذر مىتوانند روزه نگيرند ، اشاره كرده است ، و نيز دربارهء اين كه چرا ماه رمضان ، براى روزه مقرّر شده مىفرمايد :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
ماه رمضان ، ماهى است كه در آن قرآن كه راهنماى مردم و نشانههاى هدايت و جدا كنندهء حق و باطل است ، نازل شده است ، پس هر كه از شما آن ماه