او را به خود وا نمىگذارد .
من هر چه سعى كردم اين ماجرا را با عبارت خودم به تصوير درآوردم ، نتوانستم حقيقت آن را به طور گويا توصيف كنم ، امّا قرآن كريم آن را بدون نياز به تكميل و توضيح ، در ذهن خواننده مجسّم مىسازد ، آرى قرآن ، فردى را كه در ناز و نعمت بزرگ شده به طور عينى و گويا ترسيم مىكند و تنها يك گزارش نيست .
موسى ( ع ) با سر درگمى ، ناگهان يكى از آن دو دختر را مىبيند كه با حيا و شرم گام بر مىدارد و او را به جانب پدرش مىخواند تا مزد آبكشى را به وى بدهد ، موسى ( ع ) ، آن جوان قوى به سوى پيرمرد ناتوان به راه مىافتد ، در آن جا به درخت سرسبز و خرّم در وسط بيابان برخورد مىكند ، و به زندگى زناشويى و آسايش بعد از سختى دست مىيابد ، و لذّت دنيا را - كه در كاخ فرعون نبود - احساس مىكند ، زيرا آسايش و تنعّم ، يك حقيقت نسبى است كه آن را به جز كسى كه طعم سختيها و ناراحتيهاى دنيا را چشيده ، درك نمىكند ، و راحتى و آسايش بدون سابقه درد و ناراحتى ، آسايشى لذّتبخش و گوارا نيست ، و موسى ( ع ) پس از گذراندن زندگى سخت و پرمشقّت و به سر بردن بين ترس و اميد ، اينك طعم گواراى زندگى را مىچشد و آماده رسالت الهى مىشود ، زيرا رسالت مخصوص برگزيدگان خداست ، آنان كه طعم نياز و عزّت حقيقت را چشيدهاند ، و به خوشگذرانى نپرداختهاند ، و پيامبران و صديّقين به همين روش مأمورند و تاريخ همهء پيامبران به ويژه فرستادگان اولو العزم همين گونه است .
ما از خوانندگان عزيز مىخواهيم بخشهاى مختلف داستان موسى ( ع ) را بخوانند تا ببينند چگونه قرآن كريم به گونهاى شگفتآور آن ماجراهاى واقعى را به تصوير درمىآورد به طورى كه گويا آنها را مىبينند نه اين كه تنها بخوانند يا بشنوند .
هر گاه شما سرگذشت ستيز و مجادله مشركان را با يكى از پيامبران ( ع ) چون نوح ، ابراهيم ، عيسى ، شعيب و هود بخوانيد ، چنين احساس خواهيد كرد
المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: محمد أبو زهرة
ص٢٥٩