تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨
غرق كرديم و شما شاهد بوديد ، ياد آريد موقعى را كه ( براى نزول تورات ) با موسى چهل شب وعده نهاديم ، پس شما در غياب او گوساله پرستى را اختيار كرده و ستمكار شديد ، آن گاه از شما در گذشتيم شايد سپاسگذار شويد ، و زمانى كه براى راهنمايى به موسى كتاب و فرقان موهبت كرديم ، باشد كه به راه حق هدايت يابند ، و آن گاه كه موسى به قوم خود گفت : اى قوم شما با گوساله پرستى بر خود ستم روا داشتيد ، اكنون به سوى خدا باز گرديد و ( به كيفر گناه خود ) به كشتن يكديگر تيغ بر كشيد ، اين در پيشگاه خدا بهترين كفاره عمل شماست آنگاه از شما در گذشت و توبه شما را پذيرفت كه خدا بسيار توبه پذير و مهربان است . به ياد آريد وقتى كه گفتيد : اى موسى ما به تو ايمان نمىآوريم مگر آن كه خدا را آشكار ببينيم ، پس صاعقهء سوزان بر شما فرود آمد و شما نظاره‌گر بوديد ، سپس شما را بعد از مرگ برانگيختيم باشد خدا را شكر گزار باشيد ، و ابر را سايبان شما ساختيم و مرغ بريان و ترانگبين ( مائدهء آسمانى ) بر شما فرستاديم ( و گفتيم : ) از اين روزيهاى پاكيزه تناول كنيد ، آنان نه به ما بلكه به خود ستم كردند ، و به ياد آريد زمانى را كه گفتيم : وارد اين قريه ( بيت المقدس ) شويد و از نعمتهاى آن تناول كنيد و از آن در سجده كنان داخل شويد و بگوييد خدايا از گناه ما در گذر ، تا خطاى شما ببخشيم و بر ثواب نيكوكاران بيفزاييم ، پس از آن ستمكاران حكم خدا را تبديل به غير آن نمودند ، و ما هم به كيفر نافرمانى و ستم ، بر ايشان عذاب سختى از آسمان نازل كرديم ، و ياد كن وقتى كه موسى براى قومش درخواست آب كرد و ما به او دستور داديم كه عصاى خود را بر سنگ زن ، پس دوازده چشمهء آب از آن سنگ بيرون آمد ، و هر گروهى آبشخورى معلوم گرديد ، و گفتيم از آنچه خدا روزى شما ساخته بخوريد و بياشاميد ، و در زمين به فساد و فتنه انگيزى نپردازيد ، اى بنى اسرائيل به خاطر داريد وقتى كه به موسى اعتراض كرديد كه ما به يك نوع طعام صبر نخواهيم كرد و از خداى خود بخواه تا براى ما از زمين نباتاتى مانند خيار و سير و عدس و پياز بروياند ، موسى گفت : آيا مىخواهيد به جاى غذاى خوبى كه داريد غذاى پست‌ترى داشته باشيد ( حال كه تقاضاى شما اين است ) به شهر مصر در آييد
المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 228 | محمد أبو زهرة / محمود ذبيحى