وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ .
« و فرعونيان را سخت به قحط و تنگى معاش و نقص و آفت كشت و زرع مبتلا نموديم ، تا شايد متذكر شوند ، پس آنگاه كه نيكويى به آنان مىرسيد ، به شايستگى خود نسبت مىدادند و هر گاه بدى بر آنها مىآمد ، فال بد به موسى و همراهانش مىزدند ، آگاه باشيد كه فال بد آنها نزد خداست ، ( يعنى اين سختيها كيفرى است از جانب خدا ) لكن بيشترشان نمىدانند ، ( آنان به موسى ) گفتند : اگر تو آيات و معجزات آوردهاى كه ما را بدان سحر كنى بدان ما هرگز به تو ايمان نمىآوريم ، پس بر آنان طوفان و ملخ و شپشك و وزغها و خون - آن نشانههاى آشكار ( قهر و غضب ) را فرستاديم باز استكبار ورزيدند و قومى نابكار شدند ، و چون بلا بر آنان واقع شد ، به موسى گفتند : از خدا به عهدى كه تو راست ، بخواه تا اين عذاب را از ما دور كنى ، تا البته به تو ايمان آوريم و بنى اسرائيل را به همراهى تو فرستيم ، پس چون بلا را از آنان بر طرف نموديم ، تا وقت معينى كه آنان دريابنده آن هستند ( يعنى وقت مرگ ) باز پيمان را شكستند ، ما هم از آنان انتقام كشيديم ، و به دريا غرفشان كرديم ، زيرا آنان آيات ما را تكذيب كرده و از آن غفلت ورزيدند » 124 .
و به اين ترتيب معجزات پياپى صورت گرفت تا تعداد آن به نه رسيد ، خداوند مىفرمايد :
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ فَسْئَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِذْ جاءَهُمْ فَقالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ بَصائِرَ وَ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً