آتش دوزخ مىخوانيد ؟ . . . به زودى گفتارم را ( هنگام پاداش عمل ) متذكر مىشويد و من كار خود را به خدا وا مىگذارم كه او البته بر كار بندگان آگاه است ، پس خدا از شرّ و مرك فرعونيان او را نگهداشت و عذاب سخت بر فرعونيان فرا رسيد » 121 .
درگيرى بين حق و باطل در ميان مردم مصر و بين فرعونيان و آن مؤمن ادامه يافت ، و شايد - و اللّه العالم - تعداد كمى از فرعونيان و مردم به موسى ايمان آورده بودند ، همچون كسانى كه بعدا به حضرت محمّد ( ص ) ايمان آوردند كه كم و ضعيف بودند ، بنابراين موسى ( ع ) ناچار به مهاجرت از مصر شد - چون هجرت پيامبر اكرم ( ص ) از مكّه به مدينه - و همراه وى كسانى بودند كه به خوبى از او پيروى مىكردند ، و اذيت و آزار فراوانى را تحمّل كردند .
خروج موسى با بنى اسرائيل از مصر
- موسى ( ع ) به همراه پيروانش از بنى اسرائيل - كه براى نجات آنان آمده بود و هدف رسالت او نخست دعوت به توحيد و سپس نجات ستمديدگان از دست ستمگران بود - و مردم ديگرى را كه به آنان پيوسته بودند ، ناچار به هجرت و دورى از وطن شدند .
فرمان آمد كه شبانه هجرت كنند ، چنان كه هجرت پيامبر اسلام ( ص ) پنهانى بود .
خداوند قبل از بيان هجرت موسى ( ع ) سر گذشت دعوت او را و آنچه كه بين او و فرعون و پيروانش گذشت ، تشريح مىكند ، تا معلوم شود كه تنها ايمان كسانى ارزشمند است كه از پيش ايمان آورده باشند ، پس از آن دستور هجرت - چون هجرت پيامبر ( ص ) - صادر شد .
خداى متعال در اين زمينه مىفرمايد :
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ وَ إِنَّهُمْ لَنا لَغائِظُونَ وَ إِنَّا لَجَمِيعٌ حاذِرُونَ فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ كُنُوزٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ فَلَمَّا