تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
ظلم و بيداد به بنى اسرائيل برداشته ) و كارشان با ما گذارى و پيش از اين عذابشان نكنى ، كه همانا ما با آيت و معجزه از سوى پروردگار تو آمده‌ايم ، و سلام حق بر آن كسى باد كه در راه هدايت را پيروى مىكند » 112 . در اين آيات ، خداوند به آن دو دستور مىدهد كه با نرمى با فرعون برخورد كنند ، و به آنها بهترين روش تبليغ و دعوت را مىآموزد تا سركش را رام و گريزان از حق را آرام سازد ، آن دو ترس خود را از سركشى فرعون ، به خدا اظهار داشتند ، و او وعده همراهى و يارى به آنها داد . قبلا سخن درباره نعمتهاى كامل الهى و وعده راست به آن دو بود ، و ذكر اينها براى اقدام به اين مسؤوليت خطير ، ضرورت داشت . فرعون در پاسخ آن دو ، از خدايشان جويا شد ، موسى ( ع ) - در حالى كه هارون نيز وى را تصديق و همراهى مىكرد - گفت :
رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولى قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهى
« خداى ما آن كسى است كه او همهء موجودات عالم را نعمت وجود بخشيده و سپس به راه كمالش هدايت كرده است ، فرعون گفت : پس حال اقوام سلف ( كه خداپرست نبودند ) چيست ؟ موسى پاسخ داد : كه احوالشان به علم ازلى خدا در كتاب نوح محفوظ ، ثبت است ، هرگز از حال كسى ، خداى مرا خطا و فراموشى نيست ، همان خدايى كه زمين را آسايشگاه شما قرار داد و در آن راهها ( براى روابط سفر و حوايج خلق ) پديد آورد ، و هم از آسمان آب فرستاد ، تا به آن انواع نباتات مختلف از زمين برويانديم ، تا شما از آن نعمتها تناول كنيد ، و چهارپايانتان را هم بچرانيد كه همانا در اين آياتى براى خردمندان پديدار است . . . » 113 . و به اين ترتيب آن دو عوامل و اسباب هدايت و حقايق به اژدها شد ، و خداوند فرمود :