در قرآن چند بار تكرار شده است ، ابراهيم ( ع ) پدر عرب است ، طبيعتا داستانهاى او نزد عربها منزلت و جايگاه والايى دارد ، ما در اين جا به بخشى از آن مىپردازيم ، زيرا كه جاى نقل همهاش اين جا نيست .
الف : نخستين فراز سرگذشت ابراهيم ( ع ) كه باعث افتخار و شرافت عرب است ، ساختن كعبه مىباشد ، قرآن از اين بنا كه ابراهيم ( ع ) با همكارى فرزندش اسماعيل ( ع ) بر پا ساخت ياد كرده است . ابراهيم و اسماعيل - عليهما السلام - مايهء عظمت و افتخار اعرابند ، زيرا آنان از سلالهء آن دو مىباشند و « بيت الحرام » به آنان كرامت و بزرگى بخشيده است ، بدان جهت كه جاى برگشت و امن براى مردم است ، خداوند متعال دربارهء اين ساختمان كه به فرمان الهى بر پا شد مىفرمايد :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
« به ياد آر هنگامى كه خداوند ابراهيم را به امورى چند آزمود و او از عهدهء همه به خوبى برآمد ، خدا به او گفت : من تو را به پيشوايى خلق برگزينم ، ابراهيم عرض كرد : فرزندانم نيز ؟ فرمود : كه عهد من هرگز به ستمكاران نخواهد رسيد به ياد آر هنگامى كه ما خانهء كعبه را مقام امن و محلّ بازگشت ( يا مكان اجتماع ) مردم مقرّر داشتيم و دستور داده شد كه : « مقام ابراهيم » را نمازگاه قرار دهيد و به ابراهيم و اسماعيل فرموديم كه : حرم خدا را ( از هر پليدى و بت ) پاكيزه داريد ، تا ( اهل ايمان ) به طواف و اعتكاف حرم بيايند و در آن نماز و طاعت خدا به جاى آرند . و چون ابراهيم عرض كرد : پروردگارا ! اين جاى را شهر امن قرار ده و روزى اهلش را كه به خدا و قيامت ايمان آوردهاند فراوان گردان ، ( و خدا ) گفت : و آن كس كه كفر ورزد نيز اندكى بهره دهيم