تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
هامش
- ايشان ، وروز چهارشنبه بود كه فرعون امر كرد أطفال بني إسرائيل را گردن بزنند ، وروز چهارشنبه بود كه بيت المقدس را خراب كردند ، وروز چهارشنبه بود كه مسجد سليمان بن داوود عليه السلام را در إصطخر كه يكى از شهرهاى فارس است سوزانيدند ، وروز چهارشنبه بود كه يحيى بن زكريا عليه السلام را كشتند ، وروز چهارشنبه بود كه أول عذاب بر قوم فرعون نمايان شد وآن‌ها را فرو گرفت ، وروز چهارشنبه بود كه زمين قارون را فرو گرفت ، وروز چهارشنبه بود كه أيوب مبتلا به رفتن مال وأولاد شد ، وروز چهارشنبه بود كه يوسف داخل زندان شد ، وروز چهارشنبه بود كه خداوند فرموده : « إنّا دمّرناهُم وقومهم أجْمَعِين » ، ما هلاك گردانيديم در غار آن نه نفر از اشراف وأكابر قوم صالح كه خواستند صالح پيغمبر را بكشند ، وهلاك گردانيديم قوم آن ها را جميعاً به صيحهء جبرئيل ، وروز چهارشنبه بود كه ناقهء صالح را پى كردند ، وروز چهارشنبه بود كه بر قوم لوط سنگ از گل محكم شده باريدن گرفت ، وروز چهارشنبه بود كه پيغمبر ما محمد مصطفى صلى الله عليه وآله محزون وغمين شد ودندان رباعي مباركش را شكستند ، وروز چهارشنبه بود كه عمالقه تابوت را از بني إسرائيل گرفتند . ( مترجم گويد كه : تابوت صندوقى بود كه صورت‌هاى همهء أنبيا ، از آدم تا خاتم ، در آن نقش كرده بودند وآن تابوت از چوب شمشاد بود . از طلا زينت داده بودند وسه گز طول آن بود ودو گز عرض آن بود . ودر آن سكينه بود كه باعث آرامش واطمينان خلق بود . وسكينه جانورى بود به مقدار گربه ودو چشم داشت ، چون شعلهء آتش افروخته كه كسى را قوهء ديدن آن نبود . وروى آن مشابه روى آدمي بود ودو بال داشت ، به وقت كارزار از تابوت بيرون آمدى ومانند بادي كه سخت وزد ، بر روى دشمنان جستى وايشان را متفرق ساختى . وبني إسرائيل ، هميشه اين تابوت را پيش دشمنان بداشتندى ، ونعلين وعصا وجامه‌هاى موسى وعمامهء هارون وپاره‌اى ترنجبين كه در تيه بر بني إسرائيل مىباريد وريزه هاى ألواح در آن تابوت بود . وقوم جالوت اين تابوت را از بنىاسرائيل گرفته بودند وبه بلاد خود برده بودند . ودر هر موضعي كه واداشتندى ، آفتى به أهل آن موضع رسيدى . آخر در حوالهء مزبله‌اى آن را دفن كردند . وجالوت از أولاد عليق بن عاد بود ومردى عظيم الجثه وشديد الشوكة بود وبه صحت پيوسته ، كه اسلحه اى كه در بر وى بود ، هزار رطل آهن بود ، وخودى كه بر سر داشت ، سيصد رطل بود . وحق تعالى مردى سقا يا دباغ را كه شاول نام داشت وبه جهت طول قامت أو ، وى را طالوت گفتندى ، پادشاه گردانيد بر بنىاسرائيل . وطالوت از فرزندان بنيامين ابن يعقوب بود وپيغمبر آن زمان اشموئيل بود . وجمعى از سبط يهوداء بن يعقوب ، پادشاهى طالوت را انكار كردند وگفتند كه ما از يهوداييم وپادشاهى از أو به ارث مىبريم وصاحب ثروت وجاهيم ، وطالوت مردى است سقا يا دباغ ، وصاحب ملك وخزائن ومال نيست ، تا به جهت تجهيز لشگر تسخير مملكت كند . آخر الامر اشموئيل پيغمبر از خدا درخواست كه حق تعالى علامتي از براي پادشاهى أو نمايان كند . وحق تعالى علامتي -
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 270 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية