تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 790

مساهمون:

ص٧٩٠
هامش
- مأمون عرض كرد : « آيا شرحي هست نزد تو در اين باب كه دلالت كند برخلاف آنچه علما گفته‌اند ؟ » حضرت فرمود : « بله ! مقصود به ذكر رسول خداست وماييم أهل آن جناب ، وبيان اين معنى در كتاب خدا است . چه در سورهء طلاق مىفرمايد : « فاتّقوا اللَّه يا اولي الألباب الّذين آمنوا قد أنزل اللَّه إليكم ذكراً رسولًا يتلوا عليكم آيات اللَّه مبيِّناتٍ ليخرج » ؛ پس ذكر رسول خداست وماييم أهل أو . » اين بود آيهء نهم . اما آيهء دهم قول حق تعالى است در آيهء تحريم : « حُرِّمَت عليكُم امّهاتكم وبناتكم وأخواتكم » ؛ تا آخر آيهء شريفه . « پس خبر دهيد مرا كه اگر رسول خدا صلى الله عليه وآله زنده بودى ، صلاحيت داشت كه دختر مرا يا دختر پسر مرا وهر نسلي كه از صلب من به وجود آيد ، تزويج فرمايد ؟ » عرض كردند : « نه . » فرمود : « پس خبر دهيد مرا كه اگر رسول خدا صلى الله عليه وآله زنده بودى ، صلاحيت مىداشت كه يكى از دختران شما را تزويج فرمايد ؟ » عرض كردند : « بله ! » فرمود : « پس در اين مطلب بيانى واضح است كه من از آل أو هستم وشما از آل أو نيستيد واگر شما آل أو بوديد ، حرام بود بر أو تزويج دختران شما ؛ چنان كه حرام است بر أو تزويج دختران من ، چه من از آل أو هستم وشما از أمت أو ، وفرق است ميان آل وأمت ؛ زيرا آل أو از أو است وأمت هرگاه از آل نباشند ، از أو نيستند . » پس اين بود آيهء دهم . اما آيهء يازدهم ، قول حق تعالى است در سورهء مؤمن كه حكايت از قول مؤمن آل فرعون مىكند ومىفرمايد : « وقال رجلٌ مؤمنٌ من آلِ فرعون يكتمُ إيمانهُ أتقتلونَ رجلًا أن يقول ربِّي اللَّه وقد جاءكم بالبيِّنات من ربّكم » ؛ مقصود اين كه : اين مرد پسر خال فرعون بود وحق تعالى اورا نسبت به خودِ فرعون داد وفرمود « مردى از آل فرعون » ونفرمود « مردى از أهل دين فرعون » ويا از أمت فرعون . همچنين ما نيز اختصاص داده شديم به آل آن جناب . چه ما از آن جناب متولد شده‌ايم ومردم آل را تعميم دادند وهر كس كه دين رسول خدا را قبول كرد ، گويند از آل رسول آن است . پس اين است فرق ما بين آل وأمت . » اين آيهء يازدهم بود . اما آيهء دوازدهم ، قول حق تعالى است : « وأمر أهلك بالصّلاة واصطبر عليها » ؛ وامر كن أهل بيت خود را به نماز . يعنى بعد از آن كه مأمور شدى به نماز به آيهء « فسبِّح بحمد ربِّك » ؛ أهل خود را به آن امر نما وصبر كن بر نماز ؛ يعنى مداومت نما بر امر به نماز واداى آن . پس حق تعالى ما را به اين خصوصيت تخصيص داد ، چه ما را با أمت امر به نماز فرمود . پس ما را از ميان أمت مخصوص به ذكر فرمود وجناب ختمى مآب بعد از نزول اين آيهء شريفه تا نه ماه هر روز پنج مرتبه أوقات نماز پنجگانه مىآمد درب خانهء على وفاطمه -