تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 755

مساهمون:

ص٧٥٥
هامش
- علماى حاضر گفتند : « مقصود از آنان ، همهء أمت اسلامى است . » مأمون گفت : « اى أبو الحسن ! تو چه گويى ؟ » امام رضا عليه السلام فرمود : « من هم عقيدهء آن‌ها نيستم . بلكه مىگويم مقصود خدا همان عترت طاهره است . » مأمون گفت : « چگونه عترت مقصود است وأمت مقصود نيست ؟ » امام رضا عليه السلام فرمود : « اگر همهء أمت مقصود باشد ، بايد همه أهل بهشت باشند . چون خدا دنبالش فرمايد : برخى ظالم به نفس باشند وبرخى ميانه رو وبعضي سابق بالخيرات به اذن خدا واين همان فضل بزرگ است ، وسپس همه را در بهشت جمع كرده وفرمود : به بهشت عدنى كه در آن درآيند ودست‌بندهاى طلا پوشند . بنابراين ، وراثت مخصوص عترت طاهره است ، نه ديگران . » مأمون گفت : « عترت طاهره كيانند ؟ » حضرت رضا فرمود : « همان ها كه خدا در قرآن وصفشان كرده وفرموده ( احزاب 23 ) : همانا خدا مىخواهد پليدى را از شما خاندان ببرد وبه خوبى پاكتان كند . وهم آنانند كه رسول خدا صلى الله عليه وآله درباره شان فرمود : من در ميان شما دو ثقل را بر جا مىگذارم : كتاب خدا وخاندانم كه أهل بيت منند واين دو از هم جدا نشوند تا سر حوض بر من درآيند . شما بنگريد چگونه با آن‌ها هستيد ، بعد از من . اى مردم به آن‌ها نياموزيد ؛ زيرا آن‌ها از شما داناترند . » علما گفتند : « اى أبو الحسن ! به ما بگو كه عترت طاهره ، همان آل باشند يا غير آل ؟ » فرمود : « همان آل رسول‌اند . » علما گفتند : « از رسول خدا صلى الله عليه وآله به ما رسيده كه أمت من آل منند واينان صحابهء اويند كه به خبر محققي كه انكارش نتوان كرد ، گفته‌اند : آل محمد أمت اويند . » أبو الحسن عليه السلام فرمود : « بگوييد بدانم ، صدقه بر آل حرام است يا نه ؟ » گفتند : « آرى . » فرمود : « بر أمت حرام است ؟ » گفتند : « نه . » فرمود : « اين است فرق ميان آل وأمت . واي بر شما ! كجا مىبرند شما را . از قرآن روگردانيد يا اسراف كاريد . آيا نمىدانيد كه وراثت وطهارت مخصوص برگزيدگان ره‌ياب است نه ديگران . » گفتند : « از كجا ، اى أبو الحسن ؟ » فرمود : « از گفتهء خداى عز وجل ( حديد - 26 ) : فرستاديم نوح وإبراهيم را ودر ذريهء آن ها نبوت وكتاب نهاديم . برخى بر هدايت وبيش‌تر فاسقانند . پس وراثت ونبوت وكتاب ، مخصوص أهل هدايت است ، نه فاسقان . نمىدانيد كه چون نوح از پروردگار خود پرسيد كه به راستى پسرم از أهل من بود ووعدهء تو حق -