تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 902

مساهمون:

ص٩٠٢
فيها غراس « 1 » النّخل حتّى يراها النّاظر على غير تلك الصِّفة الّتي عرفها بها فيشكل عليه أمرها ويحسبها غيرها ] . « 2 » السّيِّد الرّضي ، نهج البلاغة ، / 876 - 878 رقم 24 / عنه : المجلسي ، البحار ، 42 / 254 - 255 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 566 2
هامش
( 1 ) - [ البحار : « غرائس » ] . ( 2 ) - از وصيت‌هاى آن‌حضرت عليه السلام است كه چگونه در دارايىهايش رفتار شود وآن را پس از بازگشت از ( جنگ ) صفين نوشته است : 1 . اين است آنچه را كه بندهء خدا علي بن أبي طالب پيشواى مؤمنين دربارهء دارايى خود به آن فرمان داده براي به دست آوردن رضا وخوشنودى خدا كه به سبب آن مرا به بهشت داخل نمايد وبر اثر آن آسودگى ( آخرت ) را به من عطا فرمايد . قسمتى از آن وصيت است : 2 . و ( پس از من ) حسن بن علي سفارش مرا انجام مىدهد ( وصى من است ) از مال وداراييم به طور شايسته ( طبق دستور شرع در نيازمندىهاى خود ) صرف مىكند ، وبه مستحقان وسزاواران مىبخشد واگر براي حسن پيشآمدى نمود ( از دنيا رفت ) حسين زنده است ووصى من بعد از حسن أو است وسفارشم را مانند أو انجام مىدهد . 3 . وبراي دو پسر فاطمه ( حسن وحسين عليهما السلام ) از بخشش علي عليه السلام آن مىباشد كه براي ساير پسران على است ( از دارايى من به همان مقدار كه به ديگر برادران مىدهند بردارند ) واين‌كه تصدّى اين كار را به دو پسر فاطمه دادم براي به دست آوردن خوشنودى خدا وتقرب به پيغمبر أكرم وپاس احترام أو وشرافت خويشاوندى با آن حضرت است . 4 . و ( امام عليه السلام ) شرط مىكند با آن‌كه تصدّى اين مال را به أو داده ( حسن عليه السلام ) اين‌كه اين مال را به همان‌طورى كه هست باقي بگذارد ( نفروشد ) وميوهء آن را در آنچه به آن مأمور گشته وراه نموده شده است ، صرف نمايد وشرط مىكند كه نهالى از زاده‌هاى درخت خرماى اين دِه‌ها را نفروشد تا اين‌كه از جهت روييدن نخل‌ها زمين آن ده‌ها مشتبه شود ( انبوهى درخت بيننده را به گمان اندازد كه اين زمين غير از زمينى است كه پيش‌تر ديده ) . 5 . وهريك از كنيزانم را كه با آن‌ها همبستر بودم وفرزندى آورده يا باردار باشد . آن كنيز به فرزندش واگذار مىشود واز جملهء نصيب وبهرهء أو است ( أمّ ولد يعنى كنيز فرزنددار به بهاى وقت به فرزندش واگذار مىشود وچون كنيز به فرزندش واگذار شده [ است ] آزاد مىگردد ) واگر فرزند آن كنيز بميرد وخود أو زنده باشد ( نيز ) آزاد است ( وفروش أو جايز نيست ، زيرا ) كنيزى از أو برداشته شده وآزادى ( انتقال به فرزند ) أو را آزاد نموده است ( سيّد رضى رحمه الله فرمايد : ) فرمايش آن حضرت عليه السلام در اين وصيت : « أن لا يبيع من نخلها وديّة » ؛ يعنى شرط مىكند كه نهالى از
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 902 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية