هامش
آمنُوا اتّقوا اللَّهَ وكونوا مع الصّادقين » ( 9 / 119 ) فرود شد . سلمان عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! اين آيت شامل عامه مىباشد يا خاص است ؟ »
فرمود : « اما مأمورين شامل عامه است . چه مؤمنان بجمله مأمور به پرهيزكارىاند . اما صادقين علي بن أبي طالب واوصياى منند ، بعد از أو تا روز قيامت . »
ديگر فرمود : « اى مردمان ! مگر نبوديد در غزوهء تبوك كه من با رسول خداى عرض كردم كه مرا از چه روى در مدينه باز مىگذارى ؟ »
فقال : إنّ المدينة لا تصلح إلّابي أو بك وأنت منِّي بمنزلة هارون من موسى إلّاالنّبوّة فإنّه لا نبيّ بعدي .
جماعتى از مهاجر وأنصار وديگر مردم برخاستند وگفتند : « ما بوديم وشنيديم . »
ديگر باره فرمود : خدا را بر شما گواه مىگيرم . آيا مىدانيد كه چون در سورهء حج اين آيات فرود شد : « يا أيُّها الّذين آمنوا اركعوا واسجدوا واعبدوا ربّكم وافعلوا الخير لعلّكم تفلحون وجاهدوا في اللَّه حقّ جهاده هو اجتباكم وما جعل عليكم في الدِّين من حرج ملّة أبيكم إبراهيم هو سمّاكم المسلمين من قبل وفي هذا ليكون الرّسول شهيداً عليكم وتكونوا شهداء على النّاس فأقيموا الصّلاة وآتوا الزّكاة واعتصموا باللَّه هو مولاكم فنعم المولى ونعم النّصير » ( 22 / 77 - 78 ) .
سلمان برخاست وعرض كرد : « يا رسول اللَّه ! كيستند اين جماعت كه تو بر ايشان شاهدي وايشان بر مردمان شاهدانند وبرگزيده است خداوند ايشان را به كيش پدر خويش ، إبراهيم ؟ »
فرمود : « اين جمله خاص سيزده تن است وآن منم وبرادرم على ويازده تن از فرزندان من . »
گفتند : « چنين بود وما اين جمله شنيديم . »
فرمود : « خداى را بر شما گواه مىگيرم . آيا نمىدانيد كه رسول خدا در خطبهء واپسين برپا شد ، وفرمود : اى مردمان ! من كتابخداى را واهلبيت خود را در ميان شما گذاشتم وبديشان توسل جوييد . گمراه نگرديد ، چه خداى با من پيمان داده [ است ] كه ايشان از يكديگر جدا نشوند تا در حوض كوثر بر من درآيند . »
مردم گفتند : « چنين بود . »
ودوازده تن از ميان جماعت برخاستند وگفتند : « ما حاضر بوديم گاهى كه رسول خداى اين خطبه قرائت فرمود . »
عمر بن الخطاب غضبناك برخاست وگفت : « يا رسول اللَّه ! آيا اين شرف در جمله أهل بيت تو است ؟ »
فرمود : « خاص اوصياى من است . اوّل ايشان وبهتر ايشان برادر من ووزير من ووارث من وخليفهء من در أمت من وولى هر مؤمني بعد از من ، اينك علي بن أبي طالب است واز پس أو فرزند من اينك حسن است وبعد از أو وصى أو اينك حسين است . آنگاه وصى فرزند من علي بن حسين است كه همنام برادر من على است . آنگاه وصى أو خواهد آمد كه همنام من است . آنگاه هفت تن از فرزندان أو واحداً بعد واحد درمىرسند ودر كنار حوض بر من در مىآيند ، ايشان هستند شهداى خدا در ارض خدا وحجت خدا بر خلق خدا . أطاعت ايشان ، أطاعت خداست . عصيان ايشان ، عصيان خداست . »
هفتاد تن از غازيان بدر وجماعتى از ديگر مردم برخاستند وبر اين جمله گواهى دادند .