تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
هامش
- أمير المؤمنين عليه السلام فاطمه را فرمود : « تو در حضرت رسول به طلب دنيا شتافتى وبهرهء آخرت يا فتى . » أبو هريرة مىگويد : وقتي بيرون شد فاطمهء زهرا از نزد رسول خدا ، اين آيهء مباركه بر وى فرود آمد : « وأمّا تُعرضنّ عنهم ابتغاء رَحْمَةٍ من ربِّكَ ترجوها فقُل لهُم قولًا مَيْسُوراً » ؛ يعنى : اى محمد ! در طلب رزق ورحمت خدا از قرابت وفرزندى فاطمه اعراض مىفرمايى ، پس با ايشان سخن نيكو مىفرماى . بالجملة بعد از نزول اين آيت مباركه ، رسول خدا كنيزكى كه فضه نام داشت به نزد فاطمه فرستاد . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زهرا عليها السلام ، 4 / 440 - 442 وابتداى حال اين جاريهء خجسته مآل آن است كه محمد بن شهرآشوب مازندرانى طاب ثراه از صحيحين وكتاب أبو بكر شيرازي نقل كرده كه : جمعى از أسيران را خدمت خاتم پيغمبران به غنيمت آوردند . جناب أمير المؤمنين از كشيدن آب به مشك ، وآسيا كردن فاطمهء زهرا به دست ، خواستند ، تمناى خادمه‌اى از جناب رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نمايند ، واز شدت زحمت ، شكايت به حضرتش عرضه دادند ، پس جناب فاطمه را از براي اظهار اين حاجت وعرض اين مسئلت ، خدمت پيغمبر فرستاد . پس از زمان اندكى ، آن مخدره مراجعت فرمود . وخدمت حضرت شاه ولايت عرض نمود : « چون شرفياب حضور مهر ظهور پدر والاتبار خود شدم ، از هيبت آن بزرگوار ، در خود قدرت گفتار نديدم ، لهذا مراجعت نمودم . » آن‌گاه حضرت أمير با فاطمهء زهرا همراهى كرده ، خدمت پيغمبر رسيدند . آن جناب فرمود : « آيا حاجتي داريد ؟ » حضرت أمير عرض كرد : « با يكديگر بدين عزم وقرارداد ، شرفياب شديم ، تا خادمه اى براي خدمت خانه استدعا كرده ، استخدام نماييم . » آن جناب فرمود : « اين سبايا وأسارى بايد فروخته شود ، وقيمت آن‌ها صرف أصحاب صفه شود . » پس تسبيح زهرا كه بهترين تعقيبات است ، تعليم فاطمه فرمود . وبه روايت ديگر آن كه : چون پيغمبر اطلاع يافت از عزيمت وشدت حالت ايشان ، گريست وفرمود : « قسم به حق كسى كه مرا به رسالت فرستاده ، در مسجد چهارصد نفرند كه غذا وجامه ندارند ، اگر خوف آن نداشتم كه از شما ثواب واجر اخروى جدا ومنفك شود ، هر چه مىخواستى مىدادم . » ومقصود آن جناب ، ظاهراً اين بود كه دادن جاريه به فاطمه ، باعث فوات ثواب ، اجر انفاق به أصحاب صفه مىشود . پس در اين انفاق ، اجرى است مخصوص ، وصبر در اين شدائد ، اجرى است بزرگ‌تر . آن‌گاه خطاب به فاطمه فرمود كه : « من مىترسم اى فاطمه ، علي بن ابىطالب عليه السلام فرداى قيامت با تو خصومت كند ، در وقتي كه بين يدي اللَّه ايستد وحق خود را از تو بخواهد . » پس به وى ، تسبيح حضرت زهرا را تعليم نمود ، چون مراجعت كرد ، بنا به روايت ديگر : در وقتي كه حضرت أمير عليه السلام در خانه انتظار قدوم وى را مىكشيد ، فرمود : « مضيتِ تريدين من رسول اللَّه الدّنيا -