هامش
- بالجملة حجر را بدين گونه كوچ بر كوچ براندند ، چون ده ميل تا دمشق مسافت به جاى ماند ، پيكى از پيش روان كردند ، ومعاوية را آگهى دادند كه اينك حجر را دست به گردن بسته آورده أيم تا چه فرمايى ، معاوية مردى أعور را با چند تن دژخيم 1 تا مرج عذرا به استقبال ايشان فرستاد ، چون نزديك رسيدند ، يك تن از أصحاب حجر گفت : چنان مىنمايد كه يك نيمه ما را گردن بزنند ونيمى رها شوند ، گفتند : از كجا مىگويى ؟ گفت : مگر نگران نيستيد كه يك چشم اين دژخيم كور است . بالجملة چون نزديك شدند آنمرد أعور روى با حجر آورد وگفت :
اى أمير گمراهان ، ومعدن كفر وطغيان ، ودوست دار أبو تراب ، همانا أمير المؤمنين مرا فرمان كرده است كه تورا وأصحاب تورا با تيغ سر از تن برگيرم ، الا آن كه از كفر خود بازگشت فرمائيد ، وعلى أبو طالب را لعنت كند واز وى برائت جوئيد ،
قالَ حُجْرٌ وجماعةٌ مِمّنْ كانَ معه : إنّ الصّبْرَ على حَرِّ السّيْفِ لأيْسَرُ علينا ممّا تدعُونا إليه ، ثمّ القُدومُ على اللَّهِ وعلى نبيِّه وعلى صفيِّه أحبُّ إلينا من دخول النّار .
حجر وپنج تن از أصحاب أو گفتند : صبر كردن بر حدّت شمشير بر ما سهل تر است از آن چه شما ما را بدان مىخوانيد ، ودوست تر داريم كه بر خدا وپيغمبر وصفى أو وارد شويم ، نه آن كه به جهنم درآئيم ، اين هنگام شش تن از أصحاب حجر از بيم جان از أمير المؤمنين علي عليه السلام برائت جستند ، وبه سلامت جستند ، حجر مردانه قدم پيش نهاد وتن به هلاك در داد ، گفت : اكنون مرا بگذاريد تا دو ركعت نماز بگذارم ، گفتند ، روا باشد ، پس به نماز ايستاد ، ودر حضرت حق أبواب نياز بگشاد ، گفتند : مگر از مرگ مىترسى كه چندين انجام نماز را بدرازا مىكشى ؟
قال : لا ، ولكنِّي ما تطهّرتُ للصّلاةِ إلّاوصلّيتُ ، وما صلّيتُ أخفّ من هذه ، وكيفَ لا أجْزَعُ وإنِّي لأرى قبراً مفتُوحاً وسيفاً مشهُوراً وكفناً منشُوراً .
گفت : من هرگز اعداد نماز نكرده أم جز اين كه نماز گذاشته أم ، وهرگز سبك تر از اين نماز به پاى نبرده أم ، واگر ترسيده باشم نيز بعيد نباشد ، زيرا كه خاص خود قبر گشاده ، وشمشير كشيده ، وكفن گسترده مىنگرم . بالجملة حجر را با پنج تن از أصحاب أو سر بر گرفتند ، وبه نزديك معاوية باز شتافتند .
1 . دژخيم : بر وزن إقليم - : بدخوى وجلّاد . مرج عذرا : محلى است نزديك دمشق .
سپهر ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 1 / 175 - 176
-