و « 1 » ضربهم « 2 » بسيفه . « 3 »
المفيد ، الإرشاد ، 2 / 107 - 108 / عنه : الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 291 ؛
القزويني ، تظلّم الزّهراء ، / 187 ؛ مثله الطّبرسي ، إعلام الورى ، / 241
وقتل أربعين فارساً وراجلًا ، ولم يزل يقاتل حتّى عرقب فرسه ، وبقي راجلًا ، « 4 » فجعل يقاتل وهو يقول :
إن تعقروا بي فأنا ابن الحرّ * أشجع من ذي لبدة هزبر
ولست بالخوّار عند الكرّ * لكنّني الثّابت عند الفرّ
ثمّ لم يزل يُقاتل حتّى قُتل [ . . . ] .
( وروي ) : إنّه كان ينشد عند مكافحته :
آليت لا اقتل حتّى أقتلا * ولا أصاب اليوم إلّامقبلا
أضربهم بالسّيف ضرباً معضلا * لا ناكلًا فيهم ولا مهلّلا
هامش
( 1 ) - [ زاد في الأسرار : قد ] .
( 2 ) - [ إعلام الورى : وجعل يضربهم ] .
( 3 ) - پس ديگرباره آن بىشرم مردم به سوى حسين عليه السلام حمله بردند وشمربن ذىالجوشن با ميسرهء لشگر ابنسعد بر ميسرهء لشگر حسين عليه السلام حمله برد وآنان در برابر پايدارى كرده وبا نيزه ايشان را باز زدند . پس از هر سو به حسين عليه السلام ويارانش حمله برد وياران آن بزرگوار جنگ سختى كردند وآنان سى ودو نفر سوار بودند وبا اين كه اندك بودند ، بر هر سو از سواران كوفه كه حمله مىافكندند ، آنها را پراكنده مىكردند .
عروةبن قيس كه فرماندهء سوارگان بود ، كس پيش عمر بن سعد فرستاده وگفت : « آيا نمىبينى اين سواران من امروز از دست اين مردان انگشت شمار چه مىكشند ؟ پيادگان وتيراندازان را به يارى ما بفرست . »
تيراندازان را فرستاد و ( اينان كه رسيدند ، جنگ درگرفت ودر اين گيرودار ) أسب حربن يزيد را پى كردند وحر پياده شده وچنين مىگفت :
« اگر أسب مرا پى كنيد ، پس من پسر آزاد مردى هستم كه دلاورترم از شير هژبر . »
وبا شمشير بر ايشان حمله كرد .
رسولي محلّاتى ، ترجمهء ارشاد ، 2 / 107 - 108
( 4 ) - [ إلى هنا حكاه في تظلّم الزّهراء ] .