ثمّ قال أبو ثمامة الصّيداويّ : يا سيِّدي ! صلّ بنا صلاة الظّهر والعصر ، فإنّا نراها آخر صلاة نصلِّيها معك ، فلعلّنا نلقى اللَّه على أداء فريضته ، فأذّن ، وأقام ، فقاموا في الصّلاة وهم يرمون السّهام عليهم ، فقال : يا ويلكم ! ألا تقفون عن الحرب حتّى نصلِّي ، فلم يجبه أحد إلّاالحصين بن نمير ، قال : يا حسين ! إنّ صلاتك لا تُقبل ، فقال له حبيب بن مظاهر :
إذ لم تُقبل صلاة ابن رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم ، بل تُقبل صلاتك يا ابن الخمّارة البوّالة على عقبيها ؟
هامش
- آنگاه فرياد برداشت كه : « اى حبيب بن مظاهر ! حاضر ميدان حرب باش ومكافحت 2 طعن وضرب را گوش دار . »
به ميدان آمدن حبيب بن مظهر
حبيب اينوقت در پيشروى فرزند رسولخداى بهپاى بود . چون اصغاى اينكلمات نمود ، آنحضرترا وداع گفت وعرض كرد : « اى مولاي من ، پدر ومادرم فداى تو باد ! سوگند با خداى آرزومندم كه خاتمت اين نماز را در جنّت به پاى برم واز جانب تو جد تو را وپدر تورا وبرادر تورا سلام برسانم . »
اين بگفت وبه ميدان آمد وبا حصين روى در روى شد واين ارجوزه قرائت كرد :« أنا حبيبٌ وأبي مُظهّرٌ * وفارسُ الهيجاء ليثٌ قَسْوَرٌ
وأنتم عند العديد أكثرُ * ونحن أوفى منكم وأصبرُ
أيضاً وفي كلّ الأمور أقدرُ * وأنتم عند الوفاء أغدرُ
ونحن أعلى حُجّة وأظهرُ * حقّاً وأنمى منكم وأعذرُ
وفي يميني صارمٌ مذكّرٌ * وفيكم نار الجحيم تُسْعَرُ 3چون حبيب از قرائت اين ارجوزه بپرداخت ، آهنگ حصينبن نمير كرد وحملهء گران افكند واز گرد راه شمشير بر سر أو فرود آورد وآن زخم بر خيشوم 4 بيني حصين آمد وقطع كرد . حصين از هول وهيبت آن زخم از أسب درافتاد . حبيب تصميم عزم داد كه سر اورا از تن دور كند ، أصحاب أو بر حبيب حمله كردند واورا از ميدان بهدر بردند . چون زخم أو صعب وسخت نبود ، ديگرباره برنشست ودر صف خويش درايستاد .
1 . اى حبيب ! آمادهء ضربت شيردلاور نجيبى باش كه ناگهان با شمشير هندى برّان وبرّاقى مانند شير دوشيده بر سرت رسيد .
2 . مكافحت : روبهرو شدن با دشمن .
3 . خلاصهء معنى اشعار : من حبيب بن مظهرم ، اگرچه شمارهء شما پيمانشكنان از ما بيشتر است ، لكن ما بردبار وباوفا وتواناتريم وحق وحجت با ماست . در دست من شمشير برّانى است كه در ميان شما آتش دوزخ مىافرزود .
4 . خيشوم : بالاى بيني .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 282 - 284 ، 285