ثمّ إنّ الحسين عليه السلام عبّأ أصحابه ، وكان ذلك اليوم يوم عاشوراء ، وكان معه اثنان وثلاثون فارساً وأربعون راجلًا ، « 1 » وفي رواية أخرى : اثنان وثمانون راجلًا « 1 » ، فجعل على
هامش
- امام حسين رضي الله عنه مشاهده فرمود كه أهل ظلال جوق جوق به ميدان قتال مىآيند ، به تعبيهء اندك مردمى كه در ركاب امامت انتساب بودند ، اشتغال نمود وزهير بن القين را به ميمنه ميمنت آيين فرستاد وميسرهء سره را به وجود حبيب بن مظاهر تزيين داد وعلم را به برادر خويش عباس رضي الله عنه تفويض فرمود ودر آن روز به قول مشهور سى ودو سوار وچهل پياده در ملازمت شاهزاده بودند .
خواند أمير ، حبيب السير ، 2 / 51
از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه چون صبح آن روز مَيشوم طالع شد ، آن امام مظلوم با أصحاب خود نماز صبح ادا كرد وبعد از نماز رو به جانب أصحاب سعادت مآب خود گردانيد وفرمود : « گواهى مىدهم كه امروز همهء شما شهيد خواهيد شد ، به غير از علي بن الحسين ! پس از خدا بترسيد وصبر كنيد تا به سعادت شهادت فايز گرديد واز مشقّت ومذلّت دنياي فانى رهايى يابيد . »
به روايت ديگر : آن امام مظلوم بعد از نماز به تهيّهء صفوف قتال پرداخت ومجموع لشكر قليل وعسكر جليل آن حضرت ، سى ودو سوار وچهل پياده بودند .
به روايت ديگر : هشتاد ودو پياده .
واز حضرت امام محمد باقر عليه السلام منقول است كه چهل وپنج سوار وصد پياده بودند ، وجنود مردود مخالف به قول مشهور بيست ودو هزار نفر بودند . از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه سى هزار نفر بودند .
حضرت ، زُهير بن قَيْن را در ميمنهء لشكر سعادت اثر وحبيب بن مظاهر را در ميسره مقرّر فرمود وعلَم هدايت شِيَم را به دست عباس برادر خود داد وفرمود كه آتش در خندق افروختند كه آن كافران نزديك خيام گرام محترم نيايند ، وجنگ از طرف ديگر باشد . عمر بداختر لشكر شقاوت اثر خود را مرتّب ساخت وميمنه را به عمرو بن حجاج . وميسره را به شمر بن ذي الجوشن سپرده رايت قساوت علامت خود را به دُريد مولاي خود داد وعروة بن قيس را سركردهء سواران ، وشبث بن ربعي را سركردهء پيادگان گردانيد ، وبعد از ترتيب لشكر عمر مردود به آن جنود سقر ورود با نهايت بىشرمى رو به سپاه ملائكة پناه آن مقرّب درگاه اللَّه آوردند .
مجلسي ، جلاءالعيون ، / 654 - 655
اين وقت حسين عليه السلام أصحاب خويش را به صف خواست كرد وهمگان سى ودو تن سوار وچهل تن پياده بودند . پس زهير بن القين را با بيست تن در ميمنه باز داشت وحبيب بن مظاهر را با بيست كس به ميسره گماشت ورايت جنگ را با برادر خود عباس عطا فرمود وخويشتن با ساير سپاه در قلب جاى كرد ومعسكر خويش را از پس پشت انداخت
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 229
( 1 - 1 ) [ لم يرد في شرح الشّافيّة ] .