قال : وحضرت صلاة الظّهر ، فأمر الحسين عليه السلام زهير بن القين ، وسعيد بن عبداللَّه الحنفيّ أن يتقدّما أمامه بنصف من تخلّف معه ، ثمّ صلّى بهم صلاة الخوف ، فوصل إلى الحسين عليه السلام سهم ، فتقدّم سعيد بن عبداللَّه الحنفيّ ، ووقف يقيه بنفسه ما زال ولا تخطّى حتّى سقط إلى الأرض وهو يقول : اللَّهمّ العنهم « 1 » لعن عاد وثمود ، اللَّهمّ أبلغ نبيّك عنّي السّلام وأبلغه ما لقيت من ألم الجراح ، فإنّي أردت ثوابك في نصر ذرِّيّة نبيّك ، ثمّ قضى نحبه رضوان اللَّه عليه ، فوجد به ثلاثة عشر سهماً ، سوى ما به من ضرب السّيوف وطعن الرِّماح « 1 » . « 2 »
ابن طاوس ، اللّهوف ، / 110 - 111 / عنه : الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 295
هامش
( 1 - 1 ) [ الأسرار : إلى آخر ما مرّ ، وقال ابن نما : وقيل صلّى سيِّدنا الحسين بن عليّ بن أبي طالب عليه السلام وأصحابه فرادى بالإيماء ] .
( 2 ) - راوي گفت : وقت نماز ظهر فرا رسيد . حسين عليه السلام زهير بن قينو سعيد بن عبداللَّه حنفي را دستور داد تا پيش روى آن حضرت بايستند . پس حضرت با نيمى از باقىماندهء يارانش ( به ترتيب نماز خوف ) به نماز ايستاد . در اين اثنا تيرى به جانب حضرت پرتاب شد . پسسعيدبن عبداللَّه خود را در مسير تير قرار داد وآن را به جان خود خريد وبه همين منوال خود را سپر تيرهاى دشمن نمود تا آن كه از پاى درآمد وبر زمين افتاد ومىگفت : « بارالها ! لعنت كن اين مردم را به لعنتى كه بر عاد وثمود كردهاى . بارالها ! سلام مرا به حضور پيغمبرت ابلاغ بفرما وآن حضرت را از درد زخمهايى كه بر من رسيد ، آگاه فرما كه مرا در يارى خاندان پيغمبرت هدفى به جز پاداش تو نبود . »
سپس درگذشت ( رضوان اللَّه عليه ) وسيزده چوبهء تير به جز زخمهاى نيزه وشمشير در بدنش ديده شد .
فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 110 - 111
وزهير بن قين وسعيد بن عبداللَّه حنفي در پيش روى آن حضرت ايستادند وجان خود را فداى آن جان عالميان كردند . حضرت با بقيهء أصحاب خود به جماعت نماز كردند . به عنوان نماز خوف وهر تير ونيزه اى كه از جانب لشگر مخالف به سوى آن حضرت مىآمد ، آن دو بزرگوار به جان قبول مىكردند تا آن كه سعيد بن عبداللَّه سعادتمند از بسيارى جراحت تير ونيزه بر زمين افتاد ومىگفت : « خداوندا ! تو لعنت كن ايشان را مانند لعنت عاد وثمود . خداوندا ! سلام مرا به پيغمبر خود برسان وأو را اعلام نما آنچه از ألم يافتم در نصرت فرزند دلبند أو . خداوندا ! من يارى فرزندان پيغمبر تو كردم ، مرا به رحمت خود اميدوار گردان . »
چون شهد شهادت نوشيد ، سيزده تير در بدن أو بود ، به غير از جراحتهاى شمشير ونيزه . بعضي گفتهاند كه : حضرت را فرصت نماز جماعت ندادند وهر يك جدا نماز كردند .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 668 - 669