( وقال ) أبو مخنف : لمّا عارض الحرّ بن يزيد الحسين عليه السلام في الطّريق ، وأراد أن ينزله حيث يريد ، فأبى الحسين عليه السلام عليه ، ثمّ إنّه سايره ، فلمّا بلغ « 1 » ذا حسم « 1 » ، « 2 » خطب أصحابه خطبته الّتي « 3 » يقول فيها : أمّا بعد ، فإنّه « 4 » نزل بنا من الأمر ما قد ترون « 5 » إلى آخره « 3 » .
هامش
-
از پس أو هلال بن نافع بجلى برجست : [ سپس كلام هلال بن نافع را ذكر مىكند كه ما آن را در لهوف ذكر كرديم ] .
گفت : « سوگند با خداى ، ما لقاى پروردگار را مكروه نمىداريم ومرگ را بر خويشتن ناگوار نمىشماريم وبر نيت صافي وبينش رسا استواريمو دوستيم دوستان تورا ودشمنيم دشمنان تورا . »
آنگاه برير بن خضير برخاست : [ سپس كلام برير بن خضير را ذكر مىكند كه ما آن را در لهوف ذكر كرديم ] .
گفت : « يا ابن رسول اللَّه ! سوگند با خداى كه خداوند بر ما منتى عظيم نهاد كه ما را دست داد 5 تا در پيش روى تو جنگ آغازيم وجان بازيم وتنهاى ما در راه تو پاره پاره شود ، آنگاه جد تو در قيامت ما را شفاعت كند . »
بالجملة ، حسين عليه السلام روان شد وأصحاب أو راه پيش داشتند وسپاه حر از هر جانب مانع ودافع بودند . بدينگونه بيش وكم طي مسافت مىنمودند . زهيربن القين عرض كرد : « يا ابن رسول اللَّه ! نيكو آن است كه در زمين كربلا فرود آييم ودر كنار فرات لشكرگاه كنيم واز زحمت بىآبى برآساييم . آنگاه اگر با ما رزم آزمايند ، قتال دهيم واز خداى استعانت جوييم . »
حسين عليه السلام چون اين كلمات شنيد ، آب در چشم بگردانيد .
ثمّ قال : « اللَّهمّ إنِّي أعوذ بك من الكرب والبلاء . »
1 . واژونه : معكوس ، مقلوب ، وارونه .
2 . بنگاه : جا ، مقام ومنزل . ولى مرحوم سپهر به معنى « ته » به كار برده است تا مركب از « بن » ويساوند « گاه » باشد .
3 . اقداح ، جمع قدح : ظرف آب هنگامى كه خالى باشد . أواني : جمع آنية : مطلق ظرف .
4 . بسيچ : قصد ، آهنگ .
5 . دست دادن : حاصل شدن ، به فعل آمدن « هر دو فعل لازم است ولى گويا مرحوم سپهر در معنى متعدي به كار برده است . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 166 - 168
( 1 - 1 ) [ وسيلة الدّراين : ذو حسم أو جشم ] .
( 2 ) - [ زاد في ذخيرة الدّارين : قام عليه السلام خطيباً فحمد اللَّه وأثنى عليه ثمّ ] .
( 3 - 3 ) [ وسيلة الدّارين : ذكرناها سابقاً ] .
( 4 ) - [ زاد في ذخيرة الدّارين : قد ] .
( 5 ) - [ زاد في ذخيرة الدّارين : وإنّ الدّنيا قد تغيّرت ، ثمّ ذكر كلام الإمام عليه السلام كما ذكرناه في اللّهوف ] .