تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
هامش
، هر كس به سراى خويش شتافت واز آن جماعت يك تن به جاى نماند . 1 . ابوعبداللَّه محمد بن محمد بن نعمان بغدادي ملقب به ( مفيد ) از مفاخر مكتب اسلام وتشيع است . در عظمت وشخصيت أو همين‌قدر بس است كه در عصر خود ، رهبرى علمي شيعه وسنى را به‌عهده داشت وهر دو طايفه در مجلس درسش حاضر گشته واستفاده مىكردند . ابن‌نديم وى را بزرگ‌ترين دانشمند ( علم كلام ) در عصر خود به شمار آورده است . شيخ مفيد بيش از دويست اثر علمي وتحقيقى بزرگ وكوچك دارد كه يكى از آن‌ها همين مقتلى است كه مرحوم سپهر از آن نقل كرده است . ( ح . خراساني ) . 2 . تكينه ( بر وزن وظيفة ) : تنها . 3 . بىهشانه : بىهوشانه ، از روى بىهوشى . 4 . تلثيم ( از لثم است ) : بوسيدن . تقبيل : بوسيدن . 5 . نبهره ( بر وزن نرفته ) : آدم پست ، حرام‌زاده . برخى فرهنگ‌نويسان آن را معرب ( نبهرج ) كه به معنى پست ( ردى است ) ، مىدانند . حجاج‌بن‌يوسف‌ثقفى ( بيرونى ، در كتاب الجماهير ص 157 ) نيز در نامهء خود به يكى از فرماندارانش به همين معنى استعمال كرده ( ح . خراساني ) . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 78 - 82 / واز أو : محلّاتى ، فرسان الهيجاء ، 2 / 90 - 93