قال أبو مخنف : لمّا وصل كتاب مسلم بن عقيل إلى الحسين بن عليّ عليه السلام ، كتب جوابه :
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
من الحسين بن عليّ بن أبي طالب إلى ابن عمّه مسلم بن عقيل ،
أمّا بعد ، يا ابن العمّ ! فإنّي سمعت جدّي رسول اللَّه يقول : ما منّا من يتطيّر ولا يتطيّر به ، فإذا قرأت كتابي هذا ، فامض إلى حيث أمرتك ، والسّلام .
فلمّا قرأ مسلم ، سار من وقته إلى قوله .
الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 218
هامش
چون مسلم در جواب كتاب خويش ، اين نامه را خواند ، گفت : « من بر جان خويشتن نترسيدم . » در زمان ، أصحاب را به كوچ دادن شتاب كرد ، بار بربست ، خويشتن نيز برنشست وراه كوفه پيش داشت وبه تعجيل وتقريب براند .
1 . بىتوانى : بدون سستى ، بدون معطلى .
2 . گسيل ساختن : اعزام داشتن .
3 . چسفانيد : بر وزن ومعنى چسبانيد .
4 . دليل : راهنما .
5 . ياوه شدن : گم شدن ، راه گم كردن .
6 . مضيق : نام قريهاى است نزديك نهر فرات .
7 . فراخاطر من : به نظر من .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 38 - 41
پس مسلم حضرت را وداع نمود ، به مدينه رفت ودر مسجد مدينه نماز كرد . حضرت رسالت صلى الله عليه وآله وسلم را زيارة كرد ، به خانهء خود آمد وأهل وخويشان خود را وداع نمود . دو دليل از قبيلهء قيس گرفته ومتوجه كوفه شد . ايشان راه را گم كردند وآب كه برداشته بودند ، به آخر رسيد وتشنگى بر ايشان غالب گرديد . وآن دو مرد از شدت عطش هلاك شدند .
مسلم به مشقت بسيار خود را بر سر آب رسانيد واز آنجا نامهاى به خدمت امام حسين عليه السلام نوشت وحقيقت حال خود را ومُردن آن دو مرد را از تشنگى ، در آن نامه درج كرد . ونوشت كه : « در ابتداى سفر اين واقعه را براي خود به فال نيكو ندانستم ، اگر مصلحت دانيد مرا از اين سفر معاف داريد . »
ونامه را به قيس بن مسهر داد وبه خدمت حضرت فرستاد . حضرت در جواب نوشتند كه : « گمان من آن است كه جُبن وترس تورا باعث شده است كه از من استعفا مىنمايى از رفتن اين سفر . »
چون نامهء حضرت به أو رسيد ، روانه شد . در اثناى راه مردى را ديد كه تيرى به سوى آهويى افكند ، آهو بر زمين افتاده وهلاك شد . مسلم گفت : « ان شاء اللَّه دشمن خود را خواهم كشت . » به ظاهر چنين گفت ، اما خاطر شريفش از مشاهدهء آن حال پريشانتر گرديد .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 607 - 608