كان بنو أميّة يسبّون أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السلام ، إلى أن وليَ عمر بن عبد العزيز بن مروان الخلافة ، فترك ذلك ، وكتب إلى العمّال في الآفاق بتركه .
ابن الأثير ، الكامل ، 4 / 154
ترجمه ونقد خبر :
خالد از نوادگان عاص بن اميّه است ، أو وبرادرانش به ابن مطيرة يا ابن مطرة معروف بودند ، به مدت هفت سال والى هشام بن عبد الملك در مدينه بود ، وآن شهر در سالهاى امارت أو با قحطى روبرو شد ، به اين خاطر آن را « سنيّات خالد » ( سالهاى خالد ) گويند ، أو شديداً نسبت به أمير المؤمنين علي عليه السلام منحرف بود ، وطبق راه ورسم متداول بنىاميّه وعمّال وواليان آنها ، اورا سب مىكرد واين قانون خدشهپذير هم نبود . وطبق اخبارى كه در تاريخ دمشق راجع به أو نقل شده است : بعضي از مردم با عبارت كذبتَ كذبتَ ( يعنى دروغ گفتى ) به أو اعتراض مىكردند . وآنچه در الأغانى ، 16 / 93 - 94 در مورد برخورد سكينهء مذكوره با ابن مطيرة ذكر شده است ، حاوي دو نكته مهم مىباشد ، يكى اينكه از قول « بعض أصحابنا » گفته شده كه مجهول الاسم والحال است ، وديگر اينكه اين سكينه بىانتساب است ومعلوم نيست كيست ، زبيريان نيز مطرود بنىاميّه بودند [ اين موضوع در كشمكش خالد بن يزيد بن معاوية وحجاج ابن يوسف ثقفى محرز است ، كه خالد با رمله دختر زبير ، وحجاج با دختر عبداللَّه بن جعفر از بنىهاشم ازدواج مىكنند وهر دو همديگر را سرزنش مىكنند ودر اين جريان حجاج به عبد الملك بن مروان مىگويد : أتعلم أنّه ما كان بين حيّين من العداوة والبغضاء ما كان بين آل الزّبير وآل أبي سفيان . المبرّد ، الكامل ، 1 / 205 باب 29 ] محتمل استكه خالد ( ابن مطيرة ) بزرگ آنها ( يعنى زبير ) را هم شتم وسب مىكرده است وسكينهء زبيريه با كنيزانش جلوى أو ظاهر مىشدند وپاسخ اورا مىدادند وأو به ملازمانش دستور مىداد كه آنها را بزنند چنانكه اين خالد همان شخصي است كه به هنگام فوت سكينهء مذكوره در تجهيز ميّت آنقدر تعلّل كرد كه جنازة متعفّن شد ودر آنجا با بيان تناقضات فاحش موجود در خبر ثابت شد كه اين اخبار راجع به سكينه دختر سيد الشهدا عليهما السلام نمىباشد .
[ از كتاب مظلومه اى در تاريخ ]
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 776
مساهمون: مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية
ص٧٧٦