تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 308

مساهمون:

ص٣٠٨
قال عبداللَّه بن قيس : لقد رأيت الجواد وهو يدفع النّاس عن نفسه ، ثمّ غاص في وسط الفرات فلم ير له خبر ولا أثر . « 1 » القندوزي ، ينابيع المودّة ، / 349 - 350
هامش
( 1 ) - به روايت أبى مخنف وبعضي ديگر ، چون حضرت سيّد الشهدا صلوات اللَّه عليه شهيد شد ، مركب آن‌حضرت پيشانى خود را به‌خون آن‌حضرت رنگين ساخت وفرياد وصهيل برآورد ؛ هم‌چون زن بچه‌مرده بگريست وبه خيمه رو نهاد . چون زينب دختر على عليهما السلام صهيلش را بشنيد ، روى به سكينه آورد وفرمود : « پدرت آب بياورد . » سكينه چون نام پدر شنيد ، شادان بيرون تاخت وآن مركب بىسوار وزين باژگون را نظاره كرد . بعد به لوازم سوگوارى پرداخت . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 1 / 232 چون حسين عليه السلام به معارج درجات شهادت ارتقا 1 يافت ، أسب آن حضرت در ميان ميدان به بانگ صهيل 2 فرياد وعويل 3 برداشت . ابن‌سعد به لشكريان گفت : « اين أسب را بگيريد وبه نزد من آريد كه أسب مصطفى صلى الله عليه وآله است . » جماعتى از لشگر اورا در پره افكندند . أسب به مدافعه درآمد وبا دست ودوس 4 ودندان سواران را مىزد واز زين به زمين مىافكند . به روايت صاحب عوالم ، چهل تن را بكشت . ابن‌سعد گفت : « اورا دست بازداريد تا چه كند . » چون به يك‌سوى شدند ، سروروى خود را با خون حسين عليه السلام آلايش داد وبه سوى سراپردهء آن حضرت روان شد وبه أعلى صوت صهيلى برآورد وبا هر دو دست زمين را همى بكند وبپراكند وسر خود را بر زمين بكوفت تا جان بداد وبه روايتي خود را در آب انداخت 5 . غوغاى رستخيز از پردگيان سرادق عصمت بالا گرفت . سكينه بدويد ومقنعه از سر بيفكند وفرياد برداشت كه : « وا قتيلاه ! وا أبتاه ! وا حسناه ! وا حسيناه ! وا غُربتاه ! وا بُعد سفراه ! وا طول كُربتاه ! هذا الحسين بالعراء مسلوب العمامة والرداء [ محدود الرأس من القفا ] . » بگريست واين شعر بگفت : [ سپس ابيات را ذكر مىكند كه ما آنها را در الأسرار ذكر كرديم ] . 1 . ارتقا : بالا رفتن ، بلند شدن . 2 . صهيل : شيههء أسب . 3 . عويل : ناله . 4 . دوس ( بفتح دال ) : لگد زدن . 5 . تا اينجا در رياحين الشريعة اينطور آمده است : ونيز در ناسخ گويد چون حضرت حسين شهيد شد وأسب أو شيهه‌زنان به سوى سراپردهء آن حضرت روان گرديد ، درحالى كه سروروى خود را با خون حسين آلايش داده بود . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 3 / 2 - 3 / از أو : محلّاتى ، رياحين الشريعة ، 3 / 273