كبراى مقدّر آن نيز چنين است : وهر كس مالي را پس از خود بگذارد براي هر يك از دو گروهى كه استحقاق ترجيح دادن بر خويش را ندارند ، چنين كارى روا نيست .
( 85449 - 85368 ) سيد رضى مىگويد : اين گفتار به نحو ديگر نيز به شرح زير ، روايت شده است : « امّا بعد ، آنچه از دنيا در اختيار تو است ، پيش از تو صاحبي داشته وپس از تو نيز به صاحبي مىرسد ، وتو براي يكى از دو تن گردآورى مىكنى : كسى كه از آن در راه طاعت خدا استفاده كند ونيكبخت شود به وسيلهء آن چيزى كه تو بدان سبب بدبخت شدهاى يا كسى كه آن را در راه معصيت خدا به كار برد ، پس بدبخت شده به وسيله آنچه تو براي أو جمع آوردهاى وهيچ يك از اين دو شايسته نيست كه بر خود مقدّم بدارى ونه آن كه بر عهدهء خود بگيرى ، پس براي كسى كه گذشته ، رحمت خدا را وبراي آن كه باقي است روزى خدا را اميدوار باش . » در اين روايت امام ( ع ) به وسيلهء دو قياس مضمر از دنيا بر حذر فرموده است : يكى فانّ الّذى في يدك . . . وبعدك است ، وكبراى مقدر آن چنين مىشود :
وهر چه اين طور باشد سزاوار نيست كه تو بدان دل ببندى وبر آن اعتماد ورزى .
دوّمى عبارت : وإنّما أنت . . . ظهرك است وكبراى آن همان است كه در روايت اوّل گذشت . كلمهء : حمل را براي بر دوش گرفتن گناهان وجمعآورى مال ، استعاره آورده وكلمهء « ظهر » را به عنوان ترشيح به كار برده است . آن گاه امام ( ع ) به چيزى بهتر از مال - براي گذشتگان اميد رحمت خدا وبراي بازماندگان اميد روزيى كه خداوند به هر زندهاى وعده داده است - راهنمايى فرموده است .
( 3392 ) 392 - امام ( ع ) فرمود :
لِقَائِلٍ قَالَ بِحَضْرَتِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ - ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ أَ تَدْرِي مَا الِاسْتِغْفَارُ - الِاسْتِغْفَارُ دَرَجَةُ الْعِلِّيِّينَ - وَهُوَ اسْمٌ وَاقِعٌ عَلَى سِتَّةِ مَعَانٍ - أَوَّلُهَا النَّدَمُ عَلَى مَا