در نتيجة زشتى آنها را براي خود ، نمىفهمند ويا اين كه مىفهمند امّا انگيزهء ديگرى از قبيل شهوت ويا خشم آن را بر آنان تحميل مىكند . وچون دورى جستن از صفات ناپسند ، باعث آن است كه در هر چيزى در حدّ اعتدال انسان توقّف كند ، ناگزير ، دورى از آنها براي أدب وآراستگى دورى كنندهاش كافى است .
( 3389 ) 389 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ صَبَرَ صَبْرَ الْأَحْرَارِ وَإِلَّا سَلَا سُلُوَّ الْأَغْمَارِ وَفِي خَبَرٍ آخَرَ أَنَّهُ ع - قَالَ ؟ لِلْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ ؟ مُعَزِّياً إِنْ صَبَرْتَ صَبْرَ الْأَكَارِمِ - وَإِلَّا سَلَوْتَ سُلُوَّ الْبَهَائِمِ ( 85282 - 85251 )
[ ترجمه ]
« هر كس همچون آزاد مردان در برابر ناملايمات ايستادگى نكند همچون نادانان بىتجربه آن را از ياد خواهد برد » .
ودر سخن ديگرى امام ( ع ) به أشعث بن قيس ، براي تسليت ودلدارى فرمود : « اگر مثل بزرگان صبر كردى ، چه بهتر وگرنه همانند چهار پايان از ياد خواهى برد ! »
[ شرح ]
( 85282 - 85251 ) امام ( ع ) با نسبت دادن صبر وايستادگى به آزاد مردان وبزرگان وبيان پيامد نداشتن صبر ، يعنى فراموشى نظير فراموش كردن غافلان وچهار پايان ، [ انسان را ] به فضيلت صبر وايستادگى جلب كرده است . أصل كلمهء إلّا إن ، لا ، بوده است ، يعنى : اگر صبر نكردى . . .
( 3390 ) 390 - امام ( ع ) فرمود :
فِي صِفَةِ الدُّنْيَا : تَغُرُّ وَتَضُرُّ وَتَمُرُّ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَهَا ثَوَاباً لِأَوْلِيَائِهِ - وَلَا عِقَاباً لِأَعْدَائِهِ وَإِنَّ أَهْلَ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ بَيْنَا هُمْ حَلُّوا إِذْ صَاحَ سَائِقُهُمْ فَارْتَحَلُوا ( 85317 - 85286 )