[ ترجمه ]
« ما در چيزى با خدا شريك نيستيم وما جز آنچه أو داده است چيزى نداريم ، پس هر گاه چيزى را به ما داد كه أو از ما در آن صاحب اختيارتر است ، در آن صورت ما را مكلّف ساخته واگر آن چيز را از ما بازستاند ، تكليف آن را از ما برداشته است » .
[ شرح ]
( 85129 - 85090 ) دليل فرمايش امام ( ع ) « ما در چيزى با خدا شريك نيستيم ، قول خداى تعالى است :
سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَأَهْلُونا فَاسْتَغْفِرْ لَنا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ
« 98 » وظاهر مطلب آن است كه تكليف به دنبال اعطاى جوارح وقوا وعقل وساير متعلّقات تكليف است كه خداوند به ما مرحمت كرده است ، وموقعى كه هر كدام از آنها را از ما بازستاند ، تكليف مربوط به آن را از ما رفع مىكند . از امام صادق ( ع ) در بارهء اين جمله « 99 » پرسيدند ، فرمود : هيچ نيرويى بر ترك گناهان وهيچ توانى بر انجام طاعات جز از طرف خدا وجود ندارد .
( 3381 ) 381 - وقتي كه امام ( ع ) شنيد ، عمار بن ياسر ، به مغيرة بن شعبه پاسخ مىدهد ، به أو فرمود :
دَعْهُ يَا ؟ عَمَّارُ ؟ - فَإِنَّهُ لَمْ يَأْخُذْ مِنَ الدِّينِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْيَا - وَعَلَى عَمْدٍ لَبَّسَ عَلَى نَفْسِهِ - لِيَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ ( 85166 - 85144 )
[ ترجمه ]
« اى عمّار ! مغيره را به خود واگذار ، زيرا أو از دين چيزى را نياموخته مگر آنچه را كه دنيا را به أو نزديك كرده باشد ، واز روى عمد ، امر را بر خود مشتبهه ساخته تا شبهات را بهانهء خطاهاى خود قرار دهد . »
هامش
( 98 ) سورهء فتح ( 48 ) آية ( 11 ) يعنى : بگو اگر خدا اراده كند تا به شما ضرر يا نفعي برساند ، كيست كه بتواند خلاف آن را انجام دهد .
( 99 ) لا حول ولا قوة الا باللّه العلىّ العظيم