تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 740

مساهمون:

ص٧٤٠
بگردان . واگر اين كار را نكنى پس در طلب وخواستن زيادة روى نكن . »

[ شرح ]

( 84867 - 84851 ) امام ( ع ) نخست دستور داده است كه آدمي از دنيا به آنچه ميسّر مىشود وبر آن دست مىيابد ، قناعت كند ، وآن كه برايش ميسّر نيست به طور صحيح دنيا را بطلبد ، وراه صحيح طلب دنيا ، جستن دنيا از راه درست وبه گونهء مناسب ورواست .

( 3374 ) 374 - امام ( ع ) فرمود :

رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ ( 84875 - 84871 )

[ ترجمه ]

« بسا گفتارى كه اثرش از حمله بردن به طرف بيشتر است » .

[ شرح ]

( 84875 - 84871 ) يعنى گاهى ممكن است انسان به وسيلهء گفتار به چيزى دست بيابد كه با خشونت حمله بردن ، به آن نرسد ، بنا بر اين سخن در رسيدن به هدف مؤثّرتر است . اين عبارت ضرب المثلى شايسته است براي مواردى كه انسان با نرمش ومدارا به نتايجى مىرسد كه با درشتى نمىرسد . بعضي به جاى انفذ ، اشدّ روايت كرده‌اند . معناى عبارت چنين است : بسا سخنى كه انسان مىگويد وزيانش بيشتر از حملهء دشمن بر اوست ، ويا اين كه : بسا سخنى كه - مانند تهمت وناسزا - كه صدمه‌اش براي أو از حملهء دشمن بيشتر است . واين هر دو معنا را از ابن آدم هروى نقل كرده‌اند .

( 3375 ) 375 - امام ( ع ) فرمود :

كُلُّ مُقْتَصَرٍ عَلَيْهِ كَافٍ ( 84882 - 84879 )

[ ترجمه ]

« هر چه كه به آن مىشود اكتفا كرد بس است » .