است كه آدمي آنها را رعايت كند .
( 3364 ) 364 - امام ( ع ) فرمود :
احْذَرْ أَنْ يَرَاكَ اللَّهُ عِنْدَ مَعْصِيَتِهِ - وَيَفْقِدَكَ عِنْدَ طَاعَتِهِ - فَتَكُونَ مِنَ الْخَاسِرِينَ - وَإِذَا قَوِيتَ فَاقْوَ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ - وَإِذَا ضَعُفْتَ فَاضْعُفْ عَنْ مَعْصِيَةِ اللَّهِ ( 84637 - 84611 )
[ ترجمه ]
« بترس از اين كه خداوند تو را در حال معصيت خود ببيند ، ودر محل طاعت تو را مشاهده نكند ، در آن صورت از زيانكاران خواهى بود . وهرگاه بناست كه توانا باشى ، بر طاعت خدا توانا باش ، واگر بناست ناتوان باشى از معصيت خدا ناتوان باش ! » .
[ شرح ]
( 84637 - 84611 ) امام ( ع ) از دو كار به دليل پيامدى كه دارند - يعنى ورود در جمع كساني كه پاداش الهى را در روز قيامت از دست مىدهند - برحذر داشته است ، آن گاه دستور توانا شدن ، بر طاعت الهى را داده تا بدان وسيله آمادهتر براي كسب رحمت خداوندى گردد ، وهمچنين دستور ناتوانى از نافرمانى خداوند را داده تا بدان وسيله توان آمادگى پذيرش خشم وعذاب الهى را نداشته باشد .
( 3365 ) 365 - امام ( ع ) فرموده است ( سه كلمه )
الرُّكُونُ إِلَى الدُّنْيَا مَعَ مَا تُعَايِنُ مِنْهَا جَهْلٌ - وَالتَّقْصِيرُ فِي حُسْنِ الْعَمَلِ - إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَيْهِ غَبْنٌ - وَالطُّمَأْنِينَةُ إِلَى كُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ الِاخْتِبَارِ عَجْزٌ ( 84667 - 84641 )
[ ترجمه ]
« دلبستگى به دنيا به دليل آنچه از دنيا مىبينى ناداني وكوتاهى در كار خير با اين كه به پاداش آن اطمينان دارى ، زيان كارى ، واعتماد كردن به هر كس پيش از آزمايش وى ، درماندگى است . »