( 3315 ) 315 - امام ( ع ) فرمود :
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ الطَّاعَةَ غَنِيمَةَ الْأَكْيَاسِ - عِنْدَ تَفْرِيطِ الْعَجَزَةِ ( 82869 - 82860 )
[ ترجمه ]
« خداوند پاك طاعت خود را سود افراد زيرك قرار داده ، آن گاه كه اشخاص ناتوان از آن كوتاهى مىكنند » .
[ شرح ]
( 82869 - 82860 ) طاعت خدا سود وغنيمت افراد زيرك است از آن رو كه طاعت باعث نعمت پايدار اخروى است وسبب غنيمت ، نيز خود غنيمت است . افراد زيرك كساني هستند كه هوش وتلاش خود را در راه شايسته علمي وعملي به كار مىبرند ، وخداوند آنان را - موقعى كه ناتوانان ، قصور وكوتاهى از عمل شايسته دارند ، وافسوس مىخورند - به اين غنيمت مخصوص گردانيده است .
وامام ( ع ) در مقام نكوهش قصور كنندگان آنان را همانند عاجزان قلمداد فرموده است .
( 3316 ) 316 - امام ( ع ) فرمود :
السُّلْطَانُ وَزَعَةُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ ( 82877 - 82873 )
[ ترجمه ]
« پادشاهان پاسبانان خدايند در روى زمين » .
[ شرح ]
( 82877 - 82873 ) يعنى خداوند متعال حاكمان را در زمين قرار داده است تا به وسيلهء آنها آنچه را كه مىخواهد [ مانند دفع ظلم از مظلوم ] باز دارد : مقصود امام ( ع ) سلطان عادل است .