( 3294 ) 294 - امام ( ع ) فرمود :
لَا يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ - حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ - أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ ( 82323 - 82309 )
[ ترجمه ]
« ايمان بندهاى درست نيست تا به آنچه در نزد پروردگار است ، مطمئنتر باشد از آنچه در دست خود دارد » .
[ شرح ]
( 82323 - 82309 ) درستى ايمان واعتقاد به چيزى همان يقين نسبت به آن چيز وكمال يقين است . واز نشانههاى كمال يقين خوشبينى به خدا وتوكّل بر اوست به حدّى كه بر آنچه نزد خداست مطمئنتر باشد تا بر آنچه كه نزد اوست . از آن رو كه ايمان واعتقاد أو به رسيدن روزى از جانب خدا واطمينان به آن ، بيشتر است از قطع واطمينان أو به آنچه در دست خودش مىباشد چون اين در معرض تلف وناپايدار است . واين حالت مرتبهء عالي از مراتب توكّل است .
( 3295 ) 295 - امام ( ع ) انس بن مالك را وقتي كه به بصره آمد به نزد طلحه وزبير فرستاد تا سخنى را كه از رسول خدا در بارهء آنها شنيده بود به ايشان خاطرنشان كند .
انس خوددارى كرد وچون نزد آن بزرگوار بازگشت ، عرض كرد : آن سخن پيامبر ( ص ) را فراموش كردهام . حضرت فرمود : إِنْ كُنْتَ كَاذِباً - فَضَرَبَكَ اللَّهُ بِهَا بَيْضَاءَ لَامِعَةً لَا تُوَارِيهَا الْعِمَامَةُ ( 82374 - 82364 )
[ ترجمه ]
« اگر دروغ بگويى ، خداوند تو را به خاطر آن به سفيدى درخشانى مبتلا كند كه عمامه هم آن را نپوشاند » .
[ شرح ]
( 82391 - 82324 ) سيد رضى مىگويد : « مقصود از آن پيسى است كه بعدها اين بيمارى در انس پيدا شد وأو بدون روبند در بين جمعيّت ظاهر نمىشد » .