تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 672

مساهمون:

ص٦٧٢

( 3288 ) 288 - امام ( ع ) فرمود :

إِنَّ الْمِسْكِينَ رَسُولُ اللَّهِ - فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّهَ - وَمَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَى اللَّهَ ( 82234 - 82220 )

[ ترجمه ]

« آدم تنگدست فرستادهء خداست ، كسى كه به أو چيزى ندهد ، در حقيقت حق خدا را نداده وكسى كه به أو چيزى بدهد ، در حقيقت به خدا داده است . »

[ شرح ]

( 82234 - 82220 ) در بارهء كمك به تهيدست به وسيلهء قياس مضمرى تشويق كرده است كه صغراى آن جمله‌اى است كه ذكر شد ، كلمه رسول اللّه را استعاره براي فقير آورده است به اين جهت كه أو در راه خدا وبه امر خدا كمك مىطلبد ، وكبراى مقدّر نيز چنين است : وهر كس اين طور باشد ، بايد به أو كمك كرد وأو را راضى نمود .

( 3289 ) 289 - امام ( ع ) فرمود :

مَا زَنَى غَيُورٌ قَطُّ ( 82241 - 82238 )

[ ترجمه ]

« آدم غيرتمند هرگز مرتكب زنا نشود » .

[ شرح ]

( 82241 - 82238 ) قطّ ، يعنى به طور قطع . توضيح آن كه شخص غيرتمند واقعي ، هنگامى كه تصميم به زنا مىگيرد ، نظير آن را در باره خودش تصوّر مىكند ، پس خيالش با انگيزهء زنا معارضه مىكند ، ودر نتيجة از آن خوددارى مىورزد .

( 3290 ) 290 - امام ( ع ) فرمود :

كَفَى بِالْأَجَلِ حَارِساً ( 82247 - 82245 )

[ ترجمه ]

« اجل براي نگهدارى انسان بس است » .