تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 671

مساهمون:

ص٦٧١
عمد پيام را آن چنان كه بايد نمىرساند ، واز اين رو اشكالى پيش مىآيد كه حتّى ممكن است باعث هلاكت فرستنده پيام شود .

( 3286 ) 286 - امام ( ع ) فرمود :

مَا الْمُبْتَلَى الَّذِي قَدِ اشْتَدَّ بِهِ الْبَلَاءُ - بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ مِنَ الْمُعَافَى الَّذِي لَا يَأْمَنُ الْبَلَاءَ ( 82203 - 82190 )

[ ترجمه ]

« آن گرفتارى كه دچار درد شديد است ، به دعا نيازمندتر از آن تندرستى نيست كه از گرفتارى در أمان نمىباشد . »

[ شرح ]

( 82203 - 82190 ) يعنى : اين هر دو به دعا نيازمندند ، آن يكى براي نجات از گرفتارى واين يكى براي دوام عافيتش وأيمن شدن از رسيدن بلا . واين سخن تشويق أهل عافيت به دعا ودرخواست از خداست ، تا خداوند به آنان توجّه كند ولطفش در بارهء آنان پايدار باشد .

( 3287 ) 287 - امام ( ع ) فرمود :

النَّاسُ أَبْنَاءُ الدُّنْيَا - وَلَا يُلَامُ الرَّجُلُ عَلَى حُبِّ أُمِّهِ ( 82216 - 82207 )

[ ترجمه ]

« مردمان فرزندان دنيايند ، وانسان را به محبت مادر نمىشود ملامت كرد » .

[ شرح ]

( 82209 - 82207 ) اين گفتار سرزنش مردم در مورد دلبستگى به دنياست ، كلمهء « أبناء » استعاره براي مردم آورده شده است ، از آن جهت كه تولّد مردم از دنياست وعلاقهء طبيعي به دنيا دارند . ( 82216 - 82210 )

وعبارت : ولا يلام . . .

سرزنشى براي مردم است ، چنان كه در مورد كسى كه أو را سرزنش مىكنى ومىگويى ، طبيعت تو سرزنش كردنى است وبه سمت چيزى كه در سرشت تو است بر تو ملامتى نيست