تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 654

مساهمون:

ص٦٥٤

( 3261 ) 261 - امام ( ع ) فرمود :

لَا وَالَّذِي أَمْسَيْنَا مِنْهُ فِي غُبَّرِ لَيْلَةٍ دَهْمَاءَ - تَكْشِرُ عَنْ يَوْمٍ أَغَرَّ مَا كَانَ كَذَا وَكَذَا ( 81636 - 81619 )

[ لغات ]

( غبر الليل ) : باقيماندهء شب ( دهماء ) : سياه ، تار ( تكشّر ) : لبخند بطورى كه دندانها ديده شوند ( اغرّ ) : روشن ، واضح

[ ترجمه ]

« نه ، به خدايى كه به قدرت أو شب كرديم ، در باقيماندهء شب تارى كه از روز روشن جداست ، كه چنين وچنان نبوده است » .

[ شرح ]

( 81636 - 81619 ) كلمهء : تكشّر عارية براي شب آمده است از آن رو كه از روشنى روز جدا شده ، همچون كسى كه مىخندد ، واين سوگند در نهايت فصاحت است ، واز چنين فصاحتى سوگند خورنده وشنونده منفعل مىگردد .

( 3262 ) 262 - امام ( ع ) فرمود :

قَلِيلٌ تَدُومُ عَلَيْهِ أَرْجَى مِنْ كَثِيرٍ مَمْلُولٍ مِنْهُ ( 81647 - 81640 )

[ ترجمه ]

« كار اندكى كه در آن مداومت كنى ، اميد بخش‌تر از كار زيادى است كه از آن خسته وملول گردى . »

[ شرح ]

( 81647 - 81640 ) مقصود امام ( ع ) اين است كه از كارها كار اندك مداوم ، پر ارزش‌تر است از كار زياد خسته كننده وغير مداوم ، ونفس را بهتر آماده مىسازد ، پس در آخرت سود بيشترى دارد .

( 3263 ) 263 - امام ( ع ) فرمود :

إِذَا أَضَرَّتِ النَّوَافِلُ بِالْفَرَائِضِ فَارْفُضُوهَا ( 81655 - 81651 )