نعمت باعث فزونى ، وكوتاهى در شكرگزارى باعث از دست دادن نعمت مىگردد به دليل آيهء مباركهء
وَإِذْ تَأَذَّنَ . . .
« 67 » .
امام ( ع ) وأدار به سپاسگزارى كرده ، واز ناسپاسى برحذر داشته است ، با يادآورى اين جهت كه قضاى الهى بر اين جارى است . وتوضيح اين مطلب چندين بار قبلا انجام گرفته است .
( 3231 ) 231 - امام ( ع ) فرمود :
إِذَا كَثُرَتِ الْمَقْدِرَةُ قَلَّتِ الشَّهْوَةُ ( 79779 - 79775 )
[ ترجمه ]
« هرگاه توانمندى زياد شود ، خواسته اندك شود » .
[ شرح ]
( 79779 - 79775 ) چون كسى كه توان كمترى نسبت به برآوردن خواستهء خود دارد ، همواره بيم دارد از اين كه پس از دسترسى به خواسته خود ، آن را از دست بدهد ، بنا بر اين همين ترس ، به دنبال لذّت وصول به خواسته ، هميشه باعث دلهرهاى است نسبت به آن خواسته ، واز طرفي خود محرّك علاقة وميل است به طرف آن ، امّا اگر توانايى كامل برخواستهء خود را داشت ، ترسى نخواهد داشت كه به خواستهء خود نرسد ، از اين رو انگيزهء ميل بدان كم شده وپافشارى وعلاقهاش نسبت به آن كاهش مىيابد .
( 3232 ) 232 - امام ( ع ) فرمود :
احْذَرُوا نِفَارَ النِّعَمِ فَمَا كُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ ( 79789 - 79783 )
[ ترجمه ]
« از دورى نعمتها بترسيد ، كه هر چه از دست رفت دوباره برنمىگردد » .
هامش
( 67 ) سورهء إبراهيم ( 14 ) آيهء ( 7 ) يعنى : اگر سپاسگزارى كنيد نعمت را بر شما افزون كنم . . .