( 3189 ) 189 - امام ( ع ) فرمود :
لَا يُزَهِّدَنَّكَ فِي الْمَعْرُوفِ مَنْ لَا يَشْكُرُهُ لَكَ - فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لَا يَسْتَمْتِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ - وَقَدْ تُدْرِكُ مِنْ شُكْرِ الشَّاكِرِ - أَكْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْكَافِرُ -
وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ *
( 78916 - 78887 )
[ ترجمه ]
« كسى كه در بارهء كار نيك تو ناسپاسى كند ، نبايد باعث بىميلى تو به كار خوب شود ، زيرا آن كه از كار نيك تو بهرهاى نبرده است ، سپاسگزار تو خواهد بود واز سپاس سپاسگزار بيش از آنچه ناسپاس ضايع كرده ، به تو خواهد رسيد ، وخداوند نيكوكاران را دوست دارد . »
[ شرح ]
( 78916 - 78887 ) امام ( ع ) از بىرغبتى در كار نيك به دليل ناسپاسى آن كه به وى نيكى شده ، نهى فرموده است ، وبه كار نيك وسيله سه قياس مضمر وأدار كرده است :
صغراى قياس أول ، عبارت : فقد يشكرك عليه . . . منه است واين بدان دليل است كه مردم نيكى ونيكوكاران را دوست دارند . وكبراى مقدر آن نيز چنين است : ودر تمام مواردى كه سپاسگزار تو باشد كسى كه از نيكى تو بهرهاى نبرده است ، تو بايد چنان كار نيكى را انجام دهى . ومقدمهء صغراى قياس دوم عبارت : وقد قدرك . . . الكافر است ، يعنى تو از سپاس آن كه از نيكى تو برخوردار نشده بيش از آنچه كه ناسپاس تباه كرده است وسپاس نيكيى كه در حق وى كردهاى ، مىيابى .
وكبراى مقدّر آن نيز چنين است : وهر موردى كه از سپاسگزار بيش از آنچه تباه كرده است ، دريافتى پس انجام آن بر تو واجب است ، ومقدّمهء صغراى قياس سوم ، عبارت : واللّه يحبّ المحسنين است . يعنى خداوند به خاطر نيكوكارى ، نيكوكاران را دوست مىدارد . وكبراى مقدر آن نيز چنين است : وهر كس را كه خداوند به خاطر نيكوكارى دوست بدارد پس لازم است كه عاقل خود را در رديف أو قرار دهد ، وبدان وسيله به خدا نزديك شود .