تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 572

مساهمون:

ص٥٧٢
مىشود بترسد واز چاره جويى ناتوان باشد ، واين خود باعث نابودى دولت وزوال رياست اوست .

( 3163 ) 163 - امام ( ع ) فرمود :

ازْجُرِ الْمُسِيءَ بِثَوَابِ الْمُحْسِنِ ( 78365 - 78362 )

[ ترجمه ]

« شخص بدكار را با پاداش دادن به نيكوكار تنبيه كن » .

[ شرح ]

( 78365 - 78362 ) اين كه شخص بدكار ببيند نيكوكارى را پاداش داده‌اند ، وأدار به نيكوكارى شده واز كار بد دست بر مىدارد ، پس پاداش دادن به شخص نيكوكار همچون تنبيهي است براي بدكار ، چون تنبيه وأدب أو را در پى دارد . كلمهء ( زجر ) استعاره براي تنبيه وأدب ، آورده شده است .

( 3164 ) 164 - امام ( ع ) فرمود :

احْصُدِ الشَّرَّ مِنْ صَدْرِ غَيْرِكَ بِقَلْعِهِ مِنْ صَدْرِكَ ( 78376 - 78369 )

[ ترجمه ]

« بدى را از دل ديگران به وسيلهء كندن آن از قلب خود ، دور كن » .

[ شرح ]

( 78376 - 78369 ) بيشتر مواردى كه بدى در دل دشمن پيدا مىشود به دليل اين تصور وگمان است كه دشمن بدى أو را در دل پنهان ساخته وهمين تصوّر وگمان ناگزير برخاسته از ظاهر حركات دشمن وسخنانى است كه گاه وبىگاه از زبان أو در بارهء خود شنيده ، تا وقتي كه دشمنى وبدخواهى أو را در دل دارد ، اما وقتي كه دشمنى وبدخواهى پنهانى را از دل محو كرد ، نشانه‌هاى زبانى وصوري آن نيز از بين مىرود وبدين وسيله تصور دشمنى كم‌رنگ شده وبدبينى دشمن نسبت به كار أو كاهش مىيابد وهمواره به نبودن چنان نشانه‌ها وقرينه‌هاى حالي ويا