كَانَ فِي الْأَرْضِ أَمَانَانِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ - وَقَدْ رُفِعَ أَحَدُهُمَا فَدُونَكُمُ الْآخَرَ فَتَمَسَّكُوا بِهِ - أَمَّا الْأَمَانُ الَّذِي رُفِعَ فَهُوَ ؟ رَسُولُ اللَّهِ ص ؟ - وَأَمَّا الْأَمَانُ الْبَاقِي فَالاسْتِغْفَارُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى -
وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ - وَما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
( 75345 - 75299 )
[ ترجمه ]
« دو أمان از عذاب خدا روى زمين وجود دارد ، يكى از آنها از دست رفته است ولى ديگرى در دسترس شماست ، پس به آن چنگ بزنيد : امّا امانى كه از دست رفته وجود پيامبر خدا ( ص ) است وامّا امانى كه باقي مانده استغفار وطلب آمرزش است : خداوند به پيامبر ( ص ) فرمود :
وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
« 29 » .
[ شرح ]
( 75355 - 75346 ) سيد رضى مىگويد : اين سخن از سخنان نيكو واز ظريفترين نكته يابيهاست .
( 75345 - 75287 ) اين كه وجود پيامبر ( ص ) در بين امّت وبرگرداندن آنان به سوى خداوند براي برخوردارى از آمرزش أو وهمچنين آمرزش طلبي با اخلاص ، دو مقدمه براي نزول رحمت خدا وبرطرف كردن عذاب پروردگار است ، از مطالبى است كه دليل عقلي گواه آن است وامام ( ع ) آن را با گواه راستين قرآني همان طورى كه بيان فرمود ، مورد تأكيد قرار داده است .
( 3081 ) 81 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ أَصْلَحَ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ - أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ - وَمَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ - وَمَنْ كَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ - كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ ( 75394 - 75359 )
[ ترجمه ]
« هر كه ما بين خود وخدا اصلاح كند ، خداوند ما بين أو ومردم را اصلاح
هامش
( 29 ) سورهء انفال ( 8 ) آية ( 33 ) يعنى : خداوند مردم را تا تو در ميان آنها هستى عذاب نمىكند وتا طلب آمرزش مىكنند ، آنان را به كيفر نمىرساند .