( 3078 ) 78 - امام ( ع ) فرمود :
رَأْيُ الشَّيْخِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلَامِ ( 75272 - 75266 )
[ ترجمه ]
« انديشهء پير را از چابكى ونيرومندى جوان بيشتر دوست دارم » .
[ شرح ]
( 75277 - 75266 ) در روايتي به جاى كلمه جلد ، مشهد الغلام آمده است .
جلد شخص ، همان نيرو وتوانمندى اوست . قبلا گذشت كه انديشه مقدم بر نيرومندى ودلاورى است ، زيرا كه أصل سودمنى ، انديشه است .
البتة امام ( ع ) انديشه را مخصوص پير ، ودلاورى را ويژهء جوان دانسته است ، از آن رو كه هر يك از آنها متناسب با آن ويژگىاند . چون پيرى به دليل تجربههاى زياد وسر وكار با أمور ، جاى توقع انديشهء درست است . واز جوانى انتظار نيرومندى وتوان مىرود . اما بنا به روايت ديگر ( مشهده ، حضوره ) آمده است ومعناى اين عبارت نيز روشن است .
( 3079 ) 79 - امام ( ع ) فرمود :
عَجِبْتُ لِمَنْ يَقْنَطُ وَمَعَهُ الِاسْتِغْفَارُ ( 75286 - 75281 )
[ ترجمه ]
« از نوميدى كسى كه امكان استغفار وتوبه را دارد در شگفتم » .
[ شرح ]
( 75286 - 75281 ) قنوط ، يعنى نااميدى از رحمت ، وچون طلب آمرزش از روى اخلاص ، به شهادت قرآن كريم - چنان كه خواهد آمد - ريشه وأساس بخشش است ، از اين رو نوميدى با وجود استغفار ، جاى تعجب است .