تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 403

مساهمون:

ص٤٠٣

بخش برگزيده‌اى از حكمتها به ضميمهء پاسخهاى أمير مؤمنان ( ع ) به پرسشها وسخنان كوتاهى كه در بارهء ديگر هدفها بيان فرموده است :

( 3001 ) 1 - امام ( ع ) فرمود :

كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ - لَا ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ وَلَا ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ ( 73192 - 73181 )

[ ترجمه ]

« در هنگام فتنه وآشوب هم چون كرّه شتر نر دو سأله كه مادرش كرّه ديگرى را شير مىدهد باش ، كه نه پشتى دارد تا بر أو سوار شوند ، ونه پستانى تا از أو شير بدوشند » .

[ شرح ]

( 73192 - 73181 ) ابن اللّبون ، كرّه شترى است كه دو سالش تمام ووارد سال سوّم شده است ، مادر چنين كرّه شترى غالبا كره ديگرى مىزايد كه شيرخواره است . امام ( ع ) ياران خود را امر كرده است تا در هنگام فتنه وآشوب هم چون ، ابن اللّبون ، باشند وبا عبارت : لا ظهر . . . به وجه شبه اشاره كرده ، ومقصود آن است كه در زمان فتنه ، گمنام ، ناتوان وكم ثروت باشند تا براي كمك به ستمگران به جان وبه مال شايستگى نداشته باشند واز آنان در فتنه وآشوب استفاده نكنند ، همان طورى كه بچه شتر دو سأله نه با گرده‌اش فايده مىرساند ونه با