شيرش . كلمهء : ظهر مبتدأ است وخبر آن محذوف وتقدير ، له مىباشد ، وجملهء يركب ، عطف بر جمله قبل است ، وبعضي [ يركب ] به نصب روايت كردهاند ، وهمچنين جملهء فيحلب ، كه منصوب به آن مقدره در جواب نفى مىباشند .
( 3002 ) 2 - بيست ويك سخن از سخنان مربوط به أدب وترغيب بر مكارم اخلاق به شرح زير :
أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ - وَرَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ - وَهَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَهُ وَالْبُخْلُ عَارٌ وَالْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ - وَالْفَقْرُ يُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ - وَالْمُقِلُّ غَرِيبٌ فِي بَلْدَتِهِ وَالْعَجْزُ آفَةٌ وَالصَّبْرُ شَجَاعَةٌ - وَالزُّهْدُ ثَرْوَةٌ وَالْوَرَعُ جُنَّةٌ وَنِعْمَ الْقَرِينُ الرِّضَا - وَالْعِلْمُ وِرَاثَةٌ كَرِيمَةٌ وَالْآدَابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ - وَالْفِكْرُ مِرْآةٌ صَافِيَةٌ وَصَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ - وَالْبَشَاشَةُ حِبَالَةُ الْمَوَدَّةِ - وَالِاحْتِمَالُ قَبْرُ الْعُيُوبِ ( الْمُسَالَمَةُ خِبَاءُ الْعُيُوبِ ) وَمَنْ رَضِيَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السَّاخِطُ عَلَيْهِ - وَالصَّدَقَةُ دَوَاءٌ مُنْجِحٌ - وَأَعْمَالُ الْعِبَادِ فِي عَاجِلِهِمْ نُصْبُ أَعْيُنِهِمْ فِي آجِلِهِمْ ( 73315 - 73196 )
[ ترجمه ]
« خود را خوار كرد آن كه طمع را پيشه ساخت .
تن به ذلت داد ، هر كه گرفتارى خود را ابراز كرد .
در نزد خود بىارزش است آن كه زبانش را فرمانرواى خود ساخته است .
تنگنظرى ننگ ، وترسو بودن كاستى است .
تنگدستى شخص زيرك را از بيان دليل وبرهانش لآل مىكند .
تهىدست در ديار خود غريب است .
ناتوانى بلا است .
بردبارى واستقامت ، دلاورى وپارسايى سرمايه ودارايى است .
پرهيزگارى به منزلهء سپر است .