نه اين نام بر آنها صادق نيست . قول امام ( ع ) : « تكن لك العاقبة » يعنى پاداش نيك نصيبت گردد ، واين جمله ، صغراى قياس مضمرى است كه در حقيقت چنين است : زيرا صاحب اين خصلتهاست كه پاداش نيك اين خصال عايدش مىگردد ، وكبراى مقدّر آن نيز چنين است وهر كس كه پاداش نيك اين خصلتها عايدش شود بايد پايبند بدانها باشد .
( 72104 - 72098 ) 15 - هر نعمتي از نعمتهاى خداوندى را با سپاس دائم پاس دارد .
( 72112 - 72105 ) 16 - هيچ نعمتي از نعمتهاى خداوند متعال را تباه نسازد . يعنى با كوتاهى از شكرگزارى وغفلت از آن .
( 72121 - 72113 ) 17 - اثر نعمت الهى را وانمود كند به طورى كه مردم آن را ببينند . وانمود كردن اثر نعمت به اين ترتيب است كه آن را بر خود وبر خويشاوندان آشكار سازد وما زاد آن را به مستحقان صرف كند . ضرورت اين كار را به دو دليل بازگو كرده است :
( 72134 - 72122 ) 1 - بهترين مؤمنان كساني هستند كه از ديگران جلوتر باشند ، يعنى با گفتار ، رفتار وأموال وهمچنين خاندانش از ديگران جلوتر اقدام به صدقه دادن نمايد . امام ( ع ) أو را واداشته است تا خود را با صدقه دادن از بالاترين مؤمنان سازد .
( 72148 - 72135 ) 2 - عبارت : وانّك . . . خيره ، يعنى آنچه از مال وثروت پيش مىفرستى ويا به جاى مىگذارى واندوخته مىكنى . واين عبارت صغراى قياس مضمرى است كه كبرايش چنين است : وهر چه كه پيش از خود فرستى ، اندوخته مىماند ، وهر گاه واگذارى ، سودش براي ديگران است ، بنا بر اين بايد پيش از خود بفرستى .
( 72161 - 72149 ) 18 - از مصاحبت كسى كه سست انديشه وبدكردار است بپرهيزد . ودليل اين پرهيز داشتن را چنين بيان كرده است : فانّ . . . بصاحبه ، يعنى چون تو را با أو مقايسه مىكنند ، تا كار تو وأو را به هم مربوط سازند ، زيرا خوى انساني با
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 373
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٣٧٣