ساكن خانههاى آنها مىشوند ، منع كند ، ودر آن مورد به آية مباركه استدلال كرده ، وآن را تفسير نموده است . اين بخش از سخن امام ( ع ) صغراى قياس مضمرى است ، وكبراى مقدّر آن اين است : وهر چيزى را كه خداوند متعال در بارهء آن چنين گويد ، مخالفت با آن روا نيست . وسرانجام ، نامه را با اين دعا براي خويشتن وأو پايان داده است كه خداوند آنان را بر آنچه خود دوست مىدارد موفّق كند . وتوفيق براي اين كار به دست اوست .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 365
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٣٦٥