تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
كرده‌اند وفريضه‌اى كه از كتاب خدا عمل كرده‌اند ، ياد كنى ، بنا بر اين آنچه را كه ديدى مورد عمل ماست پيروى كن وبا تمام وجودت در به جاى آوردن آنچه در اين عهدنامه ، به عهده‌ات گذاردم كوشا باش كه من در اين عهدنامه حجت را بر تو تمام كردم ، تا به هنگام حمله وفشار هوا وخواهش نفست ، عذر وبهانه‌اى نداشته باشى . »

[ شرح ]

( 68706 - 68697 ) اما كارهايى كه به نفع تودهء مردم است : أول ، آن كه بخشي از وقت خود را مخصوص كساني كند كه به أو نياز دارند ، تا در آن فرصت خود را فارغ از هر كارى آماده سازد وهفته‌اى يا كمتر يا بيشتر - به هر اندازه كه ممكن شود - در يك انجمن عمومى به خاطر آنها نشستى داشته باشد . ( 68716 - 68707 ) دوم ، به خاطر خدا در انجمن ونشست با أرباب حاجت وكساني كه به أو نياز دارند ، فروتنى كند . امام ( ع ) أو را در ارتباط با خدا وأدار به فروتنى كرده است از آن رو كه خداوند آفريدگار اوست ، ووظيفه‌اش نسبت به خدا فروتنى است . ( 68786 - 68717 ) سوم : سپاه ويار وياورانش را از مردم نيازمند باز دارد [ مبادا مانع از مراجعهء آنان شوند ] ودليل اين مصلحت وفايدهء آن كار را با اين عبارت بيان فرموده است : تا كسى كه از طرف آنها حرف مىزند بدون دغدغه ولكنت زبان حرف بزند . وبه دليل ضرورت اين كار با اين بيان اشاره كرده است : فانى سمعت . . . القوى ، وجهت استدلال امام ( ع ) به اين خبر آن است كه دلالت مطابقي بر مجازات أمتي دارد كه در ميان آنها به دليل ناپاكيشان حق ناتوان از توانا گرفته نمىشود ، وهمين خود باعث عذاب اخروى است وبه دلالت التزامى دلالت دارد بر اين كه در ميان مردم به طور قطع چنين چيزى وجود دارد . وآنگهى چون اين
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 294 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم