نيست ، لات را تشبيه به ليس كرده واسم فاعل را در آن مقدّر دانسته است « 2 » .
ولات جز با كلمهء « حين » استعمال ندارد ، وحين ، مرفوع است ، چون اسم لات است [ ! ] ، وبعضي گفتهاند : تاى در لات مانند تاى در ثمّة وربّة زايده است ، البتّه اين مطلب قبلا هم گذشت .
هامش
( 2 ) لات ، از جمله حروف مشبّههء به ليس است وليس خود از افعال ناقصه است ، اين افعال نه فاعل دارند ونه فاعل را رفع مىدهند بلكه از نواسخند ومبتدأ را به عنوان اسم رفع مىدهند ، كه در جملهء مزبور آن ، « حين » مقدّر ومحذوف است - م .