تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
آنان - به صورت كيفر عملي است كه آنها قبلا معصيت خدا را كرده‌اند ، ويا از جانب خدا در آخرت است - به فرض اين كه آنها امام ( ع ) را ناتوان سازند وخود پس از آن حضرت باقي بمانند - كه همان عذاب آتش دوزخ خواهد بود . وامام ( ع ) بدين مطلب در اين گفتار اشاره كرده است : پس آنچه در پيش روى شماست ، براي شما بدتر است ، به دليل قول خداى تعالى :
وَكَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ
« 1 » . كلمهء امام ( پيش‌رو ) را استعاره براي آخرت آورده است ، به لحاظ پيشواز مردم از آخرت وتوجّه آنها به آخرت ، توفيق از جانب خداست .
هامش
( 1 ) سورهء طه ( 20 ) قسمتى از آية ( 127 ) يعنى : البتة كه عذاب آخرت سخت‌تر وبادوام است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 142 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم