تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
مقصود امام ( ع ) اين است كه به مالك قوانين كلّى سياسات وتدبير مدن وفنون جنگ را آموخته وأو را به حدّى آماده كرده است كه مىتواند اجتهاد كند وجزئيات أمور را از روى آموخته‌ها استخراج نمايد . ( 63736 - 63724 )

پنجم : به مردم مصر اطّلاع داده است كه ايشان را ،

با همهء نيازى كه خود آن حضرت در مشورت وتدبير أمور به مالك داشته است ، بر خويش مقدّم داشته است ، واين مطلب را از باب منّتى بر آنها بيان داشته تا از وى قدردانى وسپاسگزارى كنند ، وبه دليل ايثار خود نسبت به آنها در فرستادن مالك نزد آنها به اين بيان اشاره فرموده است كه أو خيرخواه ايشان ، داراى قوّت قلب ودر مقابل دشمنان پايدار ونستوه است ، ودر عبارت در كوبيدن دشمن استوار است ، به همين مطلب اشاره فرموده است امّا مصلحت امام ( ع ) در اين ايثار ، همان پايدارى وبقاى حكومت به مصلحت مردم بوده است ، توفيق از جانب خداست .