به أو اين است كه مبادا از جمله كساني باشد كه از كارى كه كردهاند معذرت خواهى مىكنند . يعنى كارهايى كه در شرع ، معصيت وكوتاهى از انجام وظيفة به حساب مىآيد ، مرتكب نشود . بعضي اين كلمات را مرفوع خواندهاند . سپس از شادى زياد در وقت رسيدن به ناز ونعمت وترس وضعف به هنگام سختى وشدّت برحذر داشته است ، زيرا اين صفات باعث زوال نعمت ونزول بلا وگرفتارى مىشود . شادى بيش از اندازه خوى ناپسندى است كه مستلزم صفات ناپسند خودخواهى وخودبينى ونقطهء مقابل صفت پسنديدهء فروتنى است . وترس وناتوانى ، صفت پست نسبت به خوى پسنديدهء شجاعت است . توفيق از جانب خداست .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحه 116
پدیدآورندگان: ابن ميثم البحراني
ص۱۱۶