عبارت : - فان اللّه بالمرصاد - همانا خدا در كمين است - هشدارى براي اوست كه خدا بر أو واعمال أو آگاه است ، تا أو را از نافرمانى خدا باز دارد .
پنجم : امام ( ع ) أو را به پشت كردن دنيا وبازگشت آن در روز قيامت به صورت افسوس وحسرت به دليل از دست دادن دنيا با عشق ودلباختگى كه به آن داشته است ونيز دست نيازيدن أو در روز قيامت به وسايل نجات ونابود شدن توشهء أو براي آخرت ، هشدار داده است .
ششم : به أو دستور بيدارى از خواب غفلت وگمراهى در حال پيرى وپايان عمرش را داده است زيرا آن حالت مناسبترين حالات براي بيدارى از خواب غفلت است . ودر ضمن به أو يادآور شده است كه وى در آن سنّ ، پس از استحكام پايههاى جهل وپابرجا شدن هواي نفس در أركان بدن وفرسودگى آن ، اصلاح پذير نيست ، زيرا همچون لباس كهنهاى است كه با دوختن اصلاح نمىشود ، بلكه اگر از يك طرف أو را بدوزند از سوى ديگر پاره شود .
( 62933 - 62912 ) هفتم : معاوية را بابت آنچه نسبت به مردم شام مرتكب شده ، يعنى آنان را فريب داده ودر أمواج دريايى از گمراهيهاى خود افكنده است ، مورد سرزنش قرار داده است . وچون گمراهى وى از دين خدا ونادانىاش نسبت به آنچه كه بايد آگاه مىبود ، باعث فريب دادن مردم شده است ، از آن رو فريبكارى را به خود أو نسبت داده وكلمهء بحر ( دريا ) را براي حالات وانديشههاى أو در جستجوى به دست آوردن دنيا وانحراف از راه حق به سبب زيادى اين حالات ودورى انتهاى آنها ، وكلمهء موج را براي شبههاى كه در دل آنها ايجاد كرده ودر هدفهاى باطل خود آنان را غرق كرده استعاره آورده است ، وشباهت اين هدفها با موج در بازى با ذهن وانديشهء آنها ودر نتيجة پريشان حالي آنان ، روشن است ونياز به توضيح ندارد . همچنين كلمهء ظلمات ( تاريكيها ) را براي آن شبهههايى كه چشم بصيرت آنها را از درك حقيقت كور كرده ولفظ : « غشيان پوشش » را
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 109
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص١٠٩