كه اگر يك طرف آن را درست كنى ، طرف ديگر خراب مىشود . » پس از اين مقدمه دنباله نامه مىآيد : وقد ارديت . . . تا آخر در اين نامه چند هدف مورد نظر است :
اوّل : نصيحت وحالت دنيا را به أو خاطرنشان كردن است واين كه دنيا جاى تجارت است ونتيجهء آن يا سود آخرت است اگر سرمايه خوب باشد كه همان اعمال شايسته است ويا از دست دادن آخرت است ، اگر سرمايه اعمال نادرست باشد .
دوم : هشدار به أو كه دنيا را چنان كه هست بنگرد ، يعنى حقيقت دنيا را بشناسد ، يا به دنيا با چشم معرفت يعنى ديدهء بصيرت نگاه كند ، واز دگرگونيها وناپايدارى آن آگاه شود ، وبداند كه دنيا براي مقصدى ديگر آفريده شده است تا مقدار وارزش واقعي آن را بشناسد وآن را در نظر خود مقدمه براي آخرت جلوه دهد .
سوّم : يادآور شده است كه خداوند متعال داراى علمي است كه به طور حتم در بارهء أو تحقق مىيابد زيرا اگر علم خدا بر انجام كارى تعلّق بگيرد ، ناگزير از انجام است ، البتّه أو را از باب أطاعت امر خدا ووفاى به عهدي كه خداوند از عالمان گرفته است تا اداى امانت كنند واحكام الهى را به مردم برسانند وگمراهان وهدايت يافتگان را نصيحت كنند ، موعظه ونصيحت مىكند .
چهارم : أو را به ترس از خدا امر مىكند واز اين كه از جمله كساني باشد كه براي خدا عظمتي قائل نيستند تا أو را بندگى وأطاعت كنند ، نهى مىكند .
كلمهء وقار اسم مصدر توقير به معنى تعظيم وبزرگداشت است . بعضي گفتهاند : كلمهء رجاء در اينجا به معنى ترس وبيم است ، بنا بر اين از باب مجاز ، استعمال شيئى به نام ضدّ شده است . وهمچنين مبادا از كساني باشد كه عذاب خدا براي أو حتمي وقطعي شده است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 108
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص١٠٨