هستند ، وبه خاطر آمادهسازى بيشتر ، اصطلاح پرواز را به كار برده است وهمچنين كلمهء يد ( دست ) را از آن رو كه آنها وسيلهء حمله بردن وى بر دشمن مىباشند . امّا كبراى مقدّر چنين است : وهر كس اين چنين باشد ، گرامى داشت أو لازم است .
آن گاه وصيّت را با خداحافظى وبه امانت سپردن دين ودنياي أو نزد خدا وتقاضاى بهترين سرنوشت براي أو در دنيا وآخرت بر طبق اراده وخواست خدا ، پايان برده است .
كلمهء : استيداع ( به امانت گذاردن ) ، چون أو را نزد خدا به امانت مىگذارد ، به طور مجاز در مورد درخواست نگهدارى أو از خدا به كار رفته است . توفيق وبرى بودن از گناه در دست خداست .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 105
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص١٠٥